Pokazywanie postów oznaczonych etykietą adwokat niemcy. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą adwokat niemcy. Pokaż wszystkie posty

piątek, 20 marca 2015

Jak usunąć negatywny wpis w rejestrze dłużników

W Polsce aktualnie trzy spółki zajmują się działalnością rejestracji długów i dłużników należą do nich BIG Info Monitor S.A, Rejestr Dłużników ERIF S.A, i Krajowy Rejestr Długów S.A. Ich działalność reguluje ustawa o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych z dnia 9 kwietnia 2010 roku. Podstawę prawną rejestru dłużników oraz możliwości prawne konsumentów jak i przedsiębiorców w związku z usunięciem ewentualnych negatywnych wpisów w rejestrach dłużników analizuje Rechtsanwältin Patrycja Mika z Kancelarii Dr.Schulte und Partner Rechtsanwälte, w ramach szkolenia zorganizowanego przez Kancelarię w temacie ochrony danych osobowych.

Działalność Biur Informacji Gospodarczej

Art. 4 i następne ustawy o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych z dnia 9 kwietnia 2010 roku regulują warunki działalność prowadzenia rejestru długów przez Biura Informacji Gospodarczej. Przedmiotem działalności gospodarczej biura jest pośrednictwo w udostępnianiu informacji gospodarczych polegające na przyjmowaniu informacji gospodarczych od wierzycieli, przechowywaniu i ujawnianiu tych informacji. Biuro Informacji Gospodarczej może być prowadzone wyłącznie w formie Spółki Akcyjnej, o kapitale zakładowym nie mniejszym niż 4 000 000 miliony złotych. Akcje Biura mogą być tylko akcjami imiennymi, nie jest dopuszczalna zmiana akcji imiennych na akcje na okaziciela. Akcje mogą być obejmowane wyłącznie za wkłady pieniężne i winny zostać opłacone w całości przed zarejestrowaniem Biura. Biura Informacji Gospodarczej zobowiązane są do zabezpieczenia roszczeń o naprawienie szkody, która może wyniknąć w związku z działalnością gospodarczą Biura przy czym zabezpieczenie może nastąpić w drodze zawarcia umowy ubezpieczenia, odpowiedzialności cywilnej, zlecenia udzielenia gwarancji bankowej bądź poręczenia bankowego. Biuro zobowiązane jest do użycia w swojej firmie wyrazu Biuro Informacji Gospodarczej przy czym dopuszczalny jest skrót BIG.

Wymiana danych w Unii Europejskiej

Art. 9 ustawy o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych reguluje możliwość wymiany danych dotyczących wiarygodności płatniczej z instytucjami dysponującymi takimi danymi mającymi siedzibę w państwach członkowskich Unii Europejskiej. "Nie znany jest nam jeszcze zakresu wymiany danych między Biurami Informacji Gospodarczej w różnych krajach członkowskich Unii Europejskiej w praktyce. W związku z możliwością wymiany danych istnieje obawa iż konsument na podstawie wpisu w jednym kraju Unii Europejskiej będzie miał trudności np. z otrzymaniem kredytu w każdym innym kraju Unii” podsumowuje Rechtsanwältin Mika z Kancelarii Dr. Schulte und Partner.

Udostępnianie danych o dłużniku

Podstawy udostępnienia wpisu o długu i dłużniku regulują art. 14, art. 15 i następne ustawy o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych, odpowiednio dla konsumentów jako dłużników jak i przedsiębiorców jako dłużników. Zgodnie z art. 14 wierzyciel może przekazać do Biura informacji Gospodarczej dane o zobowiązaniu dłużnika będącego konsumentem jeśli zobowiązanie powstało w związku z określonym stosunkiem prawnym w szczególności z tytułu umowy o kredyt konsumencki oraz umów, o których mowa w art. 187¹ kodeksu postępowania cywilnego, tj. umowa o świadczenie usług pocztowych i telekomunikacyjnych, przewozu osób i bagażów komunikacji miejskiej, dostarczanie energii elektrycznej, gazu i oleju opałowego, dostarczenie wody i odprowadzanie ścieków, wywóz nieczystości, dostarczanie energii cieplnej, dodatkowo łączna kwota wymagalnych zobowiązań dłużnika musi wynosić co najmniej 200 zł, być wymagalna co najmniej od 60 dni, oraz musiał upłynąć co najmniej miesiąc od wysłania przez wierzyciela listem poleconym wezwania do zapłaty. Zgodnie z art. 15 ustawy wierzyciel może przekazać do Biura informację o zobowiązaniu dłużnika nie będącego konsumentem wyłącznie wówczas jeśli zobowiązanie powstało w związku z określonym stosunkiem prawnym w szczególności z tytułu umowy związanej w wykonywaniem działalności gospodarczej, łączna kwota wymagalnych zobowiązań dłużnika wynosi co najmniej 500 zł, jest wymagalna co najmniej 60 dni oraz upłynął co najmniej miesiąc od wysłania przez wierzyciela listem poleconym wezwania do zapłaty zawierającego ostrzeżenia o zamiarze przekazania danych do Biura z podaniem firmy i adresu siedziby tego Biura. Poza wymienionymi przypadkami wierzyciel może przekazać do Biura Informacji Gospodarczej również informacje o zobowiązaniu dłużnika na podstawie tytułu wykonawczego.

Usunięcie negatywnego wpisu z rejestru

Zgonie z ustawą o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych wierzyciel zobowiązany jest do zaktualizowaniu danych przekazanych o dłużniku nie później niż w terminie 14 dni w szczególności jeśli częściowo lub całkowicie zostanie wykonane zobowiązanie bądź wygaśnie ono, wierzyciel uzyska wiarygodną informację, że przekazane informacje gospodarcze nie są prawdziwe. Dodatkowo wierzyciel ma obowiązek wystąpienia z żądaniem wykreślenia wpisu w przypadku jeśli stwierdzi fakt, że zobowiązanie nie istnieje. Rejestr usuwa wpis w dwóch sytuacjach: na podstawie uzasadnionej informacji o nieistnieniu zobowiązania, po upływie 3 lat od ich ostatniej aktualizacji, nie później niż po upływie 10 lat od dnia ich przekazania przez wierzyciela. Jeśli wpis był zasadny i decydujemy się na spłatę długu warto próbować uzyskać usunięcie wpisu polubownie np. w ramach ugody z wierzycielem ustalającej, że w zamian za spłatę wierzytelności złoży on wniosek o usunięcie danych" radzi Rechtsanwältin Patrycja Mika. W sytuacji kiedy wpis nie jest zasadny i dług jest przez dłużnika kwestionowany można żądać usunięcia wpisu pod groźbą powództwa o ochronę dóbr osobistych ewentualnie z wezwaniem o spłatę odszkodowania za straty wywołane nieprawdziwym wpisem np. poprzez utratę kontrahentów. W przypadku jeśli wierzyciel nie zareaguje na wezwanie można wytoczyć przeciwko niemu powództwo o ustalenie nieistnienia zobowiązania ujawnionego w rejestrze. Taki prawomocny wyrok w tej sprawie jest podstawą do usunięcia wpisu z urzędu przez Rejestr.

Prewencyjna samokontrola

Aby uniknąć konsekwencji w związku z negatywnym wpisem w rejestrze długów zaleca się regularne przeprowadzenie samokontroli w znanych rejestrach w Polsce. Biura Informacji Gospodarczej zobowiązane są do umożliwienia przeprowadzenia kontroli wpisów dotyczących własnej osoby w rejestrze dłużników.

Kontakt:
Rechtsanwaltskanzlei Dr. Schulte und Partner Rechtsanwälte
Malteserstrasse 170/172
12277 Berlin
Telefon: (030) 71520670
Telefax: (030) 71520678

Patrycja Mika


Rechtsanwältin (adwokat według prawa niemieckiego) Patrycja Mika
Autor odpowiada za treść publikacji.

czwartek, 19 marca 2015

Przegrupowanie i przeinwestowanie ubezpieczenia na życie na poczet nowego funduszu kapitałowego jest sprzeczne z dobrymi obyczajami

Kto jako doradca inwestycyjny doradza swoim klientom aby wypowiedzieli swoje ubezpieczenie na życie i przeinwestowali dochód na poczet nowego funduszu kapitałowego może postępować sprzecznie z dobrymi obyczajami. Rechtsanwalt (adwokat według prawa niemieckiego) Dr. Thomas Schulte analizuje orzeczenie sądu podczas szkolenia na temat praw inwestorόw prowadzonego przez Kancelarię Dr. Schulte & Partner Rechtsanwälte mbB.

Sąd Okręgowy w Monachium I (Landgericht München I) wzmacnia prawa inwestorów.

Setki miliardów Euro według Niemieckiego Instytutu Badań nad Gospodarką rynkową zostało w ostatnich latach utracone poprzez deficytowe fundusze kapitałowe. W związku z tym spadła też ostatnio gotowość do inwestowania w nowe fundusze kapitałowe. Doradcy inwestycyjni musieli znaleźć nowy sposób aby skusić swoimi ofertami. Dlatego proponowano inwestorom aby Ci wypowiedzieli swoją umowę ubezpieczenia na życie i przeznaczyli wypłacone z ubezpieczenia środki w nowe fundusze inwestycyjne. Znaczącym argumentem była obietnica dużo większego zysku w krόtszym czasie. Doradcy inwestycyjni nie wspomnieli jednak, że większa możliwość zysku często łączy się z większym ryzykiem, które podejmuje inwestor.

Doradcy inwestycyjni zobowiązani przez Sąd

Sąd Okręgowy w Monachium I (Landgericht München I) w swoim wyroku z dnia 17.06.2013 zadecydował, że rekomendacja do wypowiedzenia ubezpieczenia na życie, w celu przeznaczenia wypłaconej kwoty na alternatywny fundusz inwestycyjny, może w pojedynczych wypadkach być sprzeczna z dobrymi obyczajami. Taka rekomendacja może uzasadniać błąd w wykonaniu umowy na usługę doradztwa inwestycyjnego, który w konsekwencji ponosi za sobą odpowiedzialność i obowiązek do odszkodowania. Według Sądu zasadniczo umowa ubezpieczenia na życie służy inwestorom jako zaopatrzenie emerytalne. Zaś fundusz kapitałowy ukierunkowany jest w krótkoterminowe pozyskiwanie zysków. Sposoby inwestycji w tych sytuacjach różnią się więc elementarnie. Ubezpieczenie na życie jest długoterminową inwestycją w celu zaopatrzenia emerytalnego, kiedy to fundusz kapitałowy jest krótkoterminową ryzykowną inwestycją. Wysokość ryzyka różni się diametralnie. Konsument podpisując umowę ubezpieczenia na życie zasadniczo nie zamierzał tego ryzyka podejmować. Doradca namawiając konsumenta do zmiany formy inwestycji w tak ryzykowną działał sprzecznie z dobrymi obyczajami.

Inwestycja w zamknięte fundusze wiąże się wysokimi kosztami

Sąd Okręgowy w Monachium I szczególnie zwrócił uwagę na fakt, że podczas inwestycji w zamknięte fundusze powstają wysokie koszty. Z około 100 zainwestowanych Euro tylko 75 Euro trafia jako inwestycja do kapitału inwestycyjnego. Reszta zostaje przeznaczona na poczet kosztu funduszu. I znów tutaj strategia i forma inwestycyjna odbiega od pierwotnej strategii w formie ubezpieczenia na życie. W sytuacjach takiego przegrupowania i przeinwestowania kapitału z ubezpieczenia na życie w inny fundusz inwestycyjny należy zwrócić uwagę na to co doradca zalecał klientowi w konkretnej sytuacji. Jeśli doradca w takiej sytuacji nie zwróci klientom uwagi na fakt wyższej klasy ryzyka nowego funduszu inwestycyjnego, narusza swoje obowiązki wynikające z umowy na usługę doradztwa inwestycyjnego, co pociąga za sobą odpowiedzialność i roszczenie odszkodowawcze klienta wobec doradcy inwestycyjnego. Przy czym należy zwrócić uwagę, że taka umowa na usługi doradztwa inwestycyjnego, nie musi zostać zawarta wyraźnie i jednoznacznie. Również umowa konkludentna, czyli dorozumiana wystarczy aby pociągać ze sobą obowiązki doradcy wobec swojego klienta.
Na niemiecki rynku inwestycyjnym tego typu postępowanie wśród doradców jest bardzo popularne. Zmianę ubezpieczenia na życie w fundusz inwestycyjny doradzali klientom przedsiębiorstwa takie jak: Franfurter S&K- Gruppe, Dresdner Infinus-Gruppe, Schweizer SAM AG. "Sprzedaż ubezpieczenia na życie powinna zostać dobrze przemyślana. Inwestorzy muszą zostać poinformowani o ryzyku związanym ze zmianą strategii inwestycyjnej, ponieważ wyższe szanse zysku zwiększają też ryzyko". Komentuje Rechtsanwalt (adwokat według prawa niemieckiego) Dr. Thomas Schulte z Kancelarii Dr. Schulte und Partner Rechtsanwälte mbB.

Kontakt:
Rechtsanwaltskanzlei Dr. Schulte und Partner Rechtsanwälte
Malteserstrasse 170/172
12277 Berlin
Telefon: (030) 71520670
Telefax: (030) 71520678

Patrycja Mika


Rechtsanwältin (adwokat według prawa niemieckiego) Patrycja Mika
Autor odpowiada za treść publikacji.

niedziela, 15 marca 2015

Google zobowiązany do usunięcia odnośnika w wynikach wyszukiwarki

Sąd Okręgowy w Heidelbergu w Niemczech (Landgericht Heidelberg) w swoim orzeczeniu z dnia 14 października 2014 w postępowaniu o sygnaturze akt 2 O 162/13 wzmocnił prawa konsumentów względem Google i jednocześnie potwierdził w niemieckim obrocie prawnym wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z maja 2014 (sygnatura akt C 131/12 EuGH). Zagadnienia wyroku omawiał adwokat kancelarii, Dr. Iur. Hab. Erik Olaf Kraatz, w ramach szkolenia dotyczącego praw w Internecie.

Stan faktyczny i argumentacja firmy Google Inc.

Przedmiotowa sytuacja była dosyć standardowa: poszkodowana wpisała swoje imię i nazwisko w wyszukiwarce www.google.de. Pierwszym wynikiem okazał się link (odnośnik), do artykułu w którym poszkodowana była oczerniana (w konkretnej sytuacji: artykuł na anonimowym niemiecko języcznym portalu medialnym linksunten.indymedia.org z serwerami w Brazylii). W artykule powódka została przedstawiona jako rasistka i ujawniona przeciwniczka islamistów. Powódka kilkakrotnie wzywała do usunięcia linków na stronie wyszukiwarki Google. Jednak Google Inc. z siedzibą w 1600 Amphitheatre Parkway Mountain View, CA 94043, USA, która prowadzi również portal niemieckojęzyczny www.google.de, wzbraniała się.
Google kwestionował swoją odpowiedzialność, wskazując w pierwszej kolejności już na niewłaściwość Sądu niemieckiego i podając Sąd w Kalifornii jako właściwy według miejsca siedziby strony pozwanej. Merytorycznie Google wskazał, że program wyszukiwania jest neutralny i objęty tajemnicą. Które strony wyświetlają się użytkownikom i jakiej one są treści- z tym wyszukiwarka nie chce mieć nic wspólnego. Jeśli ktoś czuje się z powodu obcych treści na stronach internetowych urażony, może skierować swoje roszczenia wobec autorów bądź administratorόw strony internetowej. Ta argumentacja w wirtualnym świecie trafia jednak na jedną przeszkodę: pozew musi zostać doręczony, co w anonimowości Internetu jest praktycznie niemożliwe.

Właściwość niemieckich sądów w dziedzinie naruszenia dóbr osobistych w Internecie

Sąd Okręgowy w Heidelbergu (Landgericht Heidelberg) nie zgodził się z argumentami firmy Google. Międzynarodowa i miejscowa właściwość sądu w deliktach również w Internecie według § 32 Zivilprozessordnung (niemiecka ustawa o postępowaniu cywilnym), ustalana jest według miejsca wystąpienia skutku deliktu, które dla naruszenia dóbr osobistych ustala się według miejsca stałego pobytu poszkodowanego. Wniosek: Kto w internecie jest oczerniany, może się sądzić u siebie w domu.

Roszczenie o usunięcie

Sąd Okręgowy w Heidelbergu (Landgericht Heidelberg) nałożył na Google sekundarny obowiązek sprawdzenia i w związku z tym przyznał powódce roszczenie z §§ 1004, 823 Bürgerliches Gesetzbuch (niemiecki kodeks cywilny), zobowiązując Google do usunięcia linku, naruszającego dobra osobiste powódki, na stałe z wyników wyszukiwania Google.

Ogólne zasady prawne przy naruszeniu dóbr osobistych w internecie

Podstawowe zasady prawne realnego świata zasadniczo mogą zostać przeniesione na stany faktyczne w internecie. Jednakże administratorzy forów czy administratorzy wyszukiwarek jak Google nie są do tego zobowiązani aby ciągle sprawdzać swoje strony pod względem bezprawnych treści. Taki obowiązek byłby dla administratorów niewykonalny. Dlatego każdy poszkodowany powinien w pierwszej linii we własnym zakresie zająć się swoimi prawami. Tutaj zaleca się regularne sprawdzanie w wyszukiwarkach treści na temat swojej osoby. Jeśli poszkodowany znajdzie treści naruszające jego dobra osobiste winien zgłosić je do administratorów for internetowych bądź wyszukiwarek. Ponieważ dopiero kiedy treści w internecie są kwestionowane przez poszkodowanego, administrator strony internetowej jest zobowiązany do usunięcia komentarzy ze strony internetowej. Jeśli administrator strony internetowej nie usunie bezprawnej treści na upomnienie poszkodowanego może zostać upomniany, a w razie braku reakcji, poszkodowany może skierować sprawę do Sądu w przyśpieszonym postępowaniu tymczasowym.

Uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego w Heidelbergu (Landgericht Heidelberg)

Google Inc. zobowiązany jest do usunięcia odnośnika do artykułu na podstawie § 1004 Bürgerliches Gesetzbuch (niemiecki kodeks cywilny). Wyświetlenia i lista wyników wyszukiwania które odnoszą się do informacji i linków w określonej kolejności jest prowadzona i sterowana przez pozwaną. Wyszukiwarka została przez pozwaną skonstruowana i w taki sposób programowana aby podczas wpisów konkretnych pojęć do wyszukiwarki otrzymać określone wyniki wyszukiwania według określonych kryteriów i określonej kolejności.

Podsumowanie Dr. Schulte & Partner

Wyrok jest znaczący w dziedzinie obrony dόbr osobistych w Internecie. Każdy, kto czuje się w swoich prawach osobistych urażony, może zlożyć pozew przeciwko administratorom danej wyszukiwarki w sądzie właściwym dla swojego miejsca zamieszkania, uzzyskując usuniącie odnośnika na obrażającą stronę ne stałe oraz uzyskując zobowiązanie administratora wyszukiwarki do przypilnowania aby dany odnośnik nie pojawił się znόw w wynikach wyszukiwania.


Kontakt:
Rechtsanwaltskanzlei Dr. Schulte und Partner Rechtsanwälte
Malteserstrasse 170/172
12277 Berlin
Telefon: (030) 71520670
Telefax: (030) 71520678
e-Mail: dr.schulte@dr-schulte.de

Patrycja Mika


Rechtsanwältin (adwokat według prawa niemieckiego) Patrycja Mika
Autor odpowiada za treść publikacji.

środa, 17 grudnia 2014

Doktorat: różnica pomiędzy kupić, a zamówić

Kupić tytuł doktora to nie to samo, co zamówienie doktoratu - lub - który sąd jest właściwy w przypadku naruszenia praw autorskich do Internetu? - artykuł Prof. Erik Kraatz.

http://goo.gl/xv9XiE

środa, 10 grudnia 2014

Nowelizacja kodeksu spółek handlowych – test wypłacalności dla spółki z o.o.

W ramach spotkania z zainteresowanymi klientami kancelarii, adwokat Patrycja Mika przedstawiła najistotniejsze zmiany wprowadzone przez reformę kodeksu spółek handlowych. Podczas pierwszego spotkania skupiono się na spółce z o.o. Nowelizacja przewiduje uelastycznienie struktury finansowej spółki, kapitał zakładowy staje się fakultatywny i może już wynosić od 1 PLN. Dla zabezpieczenia wierzycieli spółki wprowadzono test wypłacalności oraz obowiązek tworzenia kapitału zapasowego zależnego od wysokości zobowiązań spółki.


piątek, 7 listopada 2014

Najlepiej prowadzi się biznes w Singapurze. Polska i Niemcy spadają w rankingu.

Ranking „Easy of Doing Business Rank”: Polska zajmuje miejsce 32, Niemcy pozycję 14, spadając z miejsca 13.

Bank światowy opublikował swój coroczny ranking „Doing Business“ na rok 2015. Polska spadła w rankingu o 2 miejsca, jeśli chodzi o łatwość w prowadzeniu działalności gospodarczej. W rankingu na 2014 rok Polska zajęła 45. miejsce, ale po korekcie danych i zmianie metodologii przez Bank Światowy uplasowała się ostatecznie na miejscu 30.

Według raportu w Polsce łatwiejsze stało się przekazywanie kapitału poprzez obniżenie opłat notarialnych oraz wprowadzenia systemu online dla niektórych procedur. Ułatwiono handel transgraniczny: tutaj Polska poprawiła swoją pozycję o 5 miejsc- z 46 na 41. Również w dziedzinie procesu zakładania działalności zarówno Polska jak i Niemcy utraciły swoje pozycje i spadły o kilka miejsc. Niemcy najgorzej wypadły w dziedzinie zakładania działalności gospodarczej – zajmują zaledwie miejsce 114, za Afganistanem czy Białorusią. Tutaj powodem niskiego uplasowania są głównie wysokie opłaty notarialne. Niemcy za to radzą sobie dobrze w dziedzinie upadłości i niewypłacalności (miejsce 3) oraz dostępem do energii elektrycznej (3 pozycja).

Jeśli przedsiębiorcy zależy na warunkach niemal idealnych to powinien zdecydować się na siedzibę w Singapurze, który pozostaje na miejscu 1 w rankingu. Najlepiej prowadzi się tutaj handel transgraniczny czy egzekwuje umowy, a założenie przedsiębiorstwa twa średnio2,5 dnia ( w Polsce 30, w Niemczech 14,5).

Link do całego rankingu: http://www.doingbusiness.org/rankings

Raport dla Polski: http://www.doingbusiness.org/data/exploreeconomies/poland/#starting-a-business

Raport dla Niemiec: http://www.doingbusiness.org/data/exploreeconomies/germany/


Kontakt:
Rechtsanwaltskanzlei Dr. Schulte und Partner Rechtsanwälte
Telefon: (030) 71520670
Telefax: (030) 71520678
Internet: http://www.berlin-adwokat.pl


Autor:

 Patrycja Mika

  
Rechtsanwalt (adwokat według prawa niemieckiego) Patrycja Mika
Autor odpowiada za treść publikacji.

poniedziałek, 18 listopada 2013

Kancelaria oferuje kompleksową pomoc w zakresie zakładania działalności gospodarczej w Niemczech

Koniecznością w momencie zakładania działalności gospodarczej w Niemczech jest podanie siedziby działalności, tj. przykładowo siedziby statutowej spółki GmbH (§ 4a GmbHG) czy spółki komandytowej (Kommanditgesellschaft §§ 162, 106 HGB). Często jednak faktyczne prowadzenie działalności nie wiąże się z koniecznością dyspozycji lokalu, czy większego metrażu, w związku z czym wynajem lokalu użytkowego nie jest konieczny a nawet nieekonomiczny.

Widząc to zapotrzebowanie na rynku kancelaria oferuje możliwość zameldowania siedziby spółki pod adresem w Berlinie, z dodatkową możliwością skorzystania z serwisu biurowego, tj. codzienne sprawdzanie skrytki pocztowej, scan i przesyłkę poczty firmowej na wskazany adres E-Mail, linia telefoniczna, odbiór telefonów z zanotowaniem danych rozmówcy i przesyłką informacji na adres E-Mail, możliwość wynajęcia sali konferencyjnej na spotkania biznesowe.

Serwis kancelarii umożliwia profesjonalne prowadzenie działalności w Niemczech bez konieczności wynajmu lokalu czy faktycznego prowadzenia biura.

Dalszych informacji np. odnośnie cennika usług bardzo chętnie udzielimy drogą mailową.

piątek, 27 września 2013

Obowiązek zgłoszenia w „Handwerkskammer” - izbie rzemieślniczej w Niemczech

Izba rzemieślnicza w Niemczech to samorząd całego rzemiosła na obszarze danej izby. Zadaniem izby rzemieślniczej jest reprezentacja interesów rzemiosła oraz zajęcie się sprawami rzemiosła we własnym zakresie. Izba zajmuje się nadzorem cech jak i związkami zawodowymi rzemieślników. Do dyspozycji członków stoją eksperci izb rzemieślniczych różnych dziedzin, służąc wiedzą jak i doświadczeniem zawodowym. Dodatkowo izby organizują szkolenia i seminaria umożliwiając członkom pozyskiwanie dalszych kwalifikacji.

Izby reprezentują interesy rzemiosła przed organami ustawodawczymi – są niejako łącznikiem między rzemiosłem a polityką. Reprezentanci izb rzemieślniczych biorą udział w gremiach, spotkaniach i projektach ustawodawczych.

Członkami izb rzemieślniczych są właściciele przedsiębiorstw rzemieślniczych, pracodawcy, pracownicy, uczniowie i czeladnicy. W odróżnieniu do izby przemysłowo-handlowej, izba rzemieślnicza zajmuje się interesami rzemiosła. Członkostwo w izbie rzemieślniczej jest dla większości zawodów rzemieślniczych obowiązkowe. Zawody zobowiązane do członkostwa w izbach rzemieślniczych wymienia załącznik A do ustawy „Handwerksordnung”. Należą do nich między innymi: murarz, drogowcy, stolarz, tynkarz, malarz, dekorator, monter rusztowań, kominiarz, mechanik, dekarz, fryzjer, technik dentystyczny, optyk, piekarz, cukiernik, szklarz czy rzeźnik.

Wpis do rejestru rzemieślników w Niemczech uzyskuje każdy rzemieślnik po zaliczeniu egzaminu mistrzowskiego (Meisterprüfung) uzyskując dyplom mistrzowski bądź zdobywając równorzędne kwalifikacje.

Również polski przedsiębiorca wykonujący usługi rzemieślnicze na terenie Niemiec, zobowiązany jest do zgłoszenia swojej czynności we właściwej izbie rzemieślniczej. Wymogi zgłoszenia reguluje § 9 Handwerksordnung oraz § 7 EU/EWR Handwerksverordnung (Rozporządzenia Federalnego Ministerstwa Gospodarki i Technologii z dnia 20.12.2007 EU/EWR). Zgodnie z regulacją polskie przedsiębiorstwo może wykonywać przejściowo usługi rzemieślnicze w Niemczech bez konieczności wpisu do rejestru pod warunkiem, że wykonuje to samo rzemiosło w Polsce zgodnie z polskimi przepisami regulującymi kwalifikacje zawodowe. W sytuacji, gdy w Polsce dla danego zawodu, nie są przypisane określone kwalifikacje zawodowe i nie jest przewidziane publiczne kształcenie w tym kierunku, wówczas musi być spełniony warunek minimum dwuletniego wykonywania tego zawodu w okresie ostatnich dziesięciu lat. Zaświadczenia konieczne do przedłożenia w izbie rzemieślniczej wystawią urzędy marszałkowskie jak i wojewódzkie urzędy pracy.

Zgłoszenie należy powtarzać po upływie 12 miesięcy, jeśli przedsiębiorca planuje dalsze wykonywanie usługi.

Przedsiębiorca spełniający wymogi, może od razu po zgłoszeniu przystąpić do wykonywania prac rzemieślniczych. Izba rzemieślnicza wystawia potwierdzenie zgłoszenia oraz uprawnień.

Kontakt:
Rechtsanwaltskanzlei Dr. Schulte und Partner Rechtsanwälte
Telefon: (030) 71520670
Telefax: (030) 71520678
Internet: http://www.berlin-adwokat.pl


Autor:

 Patrycja Mika
  
Rechtsanwalt (adwokat według prawa niemieckiego) Patrycja Mika
Autor odpowiada za treść publikacji.

wtorek, 17 września 2013

Możliwości działalności gospodarczej w Niemczech - Ekspansja polskiej spółki


Chcąc ekspandować ze swoja spółką istnieje kilka możliwości założenia nowej siedziby w Niemczech. Możliwości te mogą być zorganizowane prawnie na trzy różne sposoby, mianowicie poprzez założenie spółki zależnej (córki), założenie niesamodzielnego oddziału (jedna z siedzib) bądź założenie samodzielnego oddziału (samodzielna filia). 

Różnice występują już w trakcie zakładania takiego oddziału. Każdy niesamodzielny oddział musi być wprawdzie wpisany w urzędzie działalności gospodarczej (Gewerbeamt) ale już nie jest konieczny zapis w rejestrze handlowym (Handelsregister). Ponieważ jest to spójna działalność gospodarcza jedynie w różnych miejscach, oddziały nie mogą prowadzić swojej własnej firmy. W nagłówkach listów oprócz firmy musi widnieć nazwa sądu prowadzącego rejestr oraz numer rejestru handlowego spółki.

Filia niezależna nie jest odrębnym podmiotem prawnym. Prawnie i organizacyjnie jest częścią przedsiębiorstwa oraz podlega pod prawo miejsca siedziby głównej przedsiębiorstwa. Czyli w momencie założenia fili przez spółkę polską, jej wewnętrzne struktury zależą tylko i wyłącznie od polskiego prawa oraz statutu spółki. 

Pomimo wewnętrznej zależności filia bierze jednak samodzielnie udział w stosunkach handlowych. Stosunek prawny fili z klientami podlega już prawu niemieckiemu. Zapis takiego oddziału jest już konieczny w rejestrze handlowym. Filia jest autonomiczna, powinna wykazywać własne, niepodległe osiągnięcia handlowe, poprzez udostepnienie jej własnego kapitału. Jej transakcje zostają oddzielnie wpisane w bilans spółki. 

Podczas zakładania niezależnego oddziału uwagę należy zwrócić jeszcze na wszystkie konieczne zezwolenia oraz wpisy do koniecznych rejestrów.



Kontakt:
Rechtsanwaltskanzlei Dr. Schulte und Partner Rechtsanwälte
Telefon: (030) 71520670
Telefax: (030) 71520678
Internet: http://www.berlin-adwokat.pl


Autor:

 Patrycja Mika
  
Rechtsanwalt (adwokat według prawa niemieckiego) Patrycja Mika
Autor odpowiada za treść publikacji.

piątek, 15 lutego 2013

Określenie beneficjenta rzeczywistego - obowiązki prawne instytucji obowiązanych.


Porady prawne dla przedsiębiorstw: zapobieganie praniu brudnych pieniędzy.

Przedsiębiorstwa, jako instytucje obowiązane podlegające ustawie o zapobieganiu praniu brudnych pieniędzy (Geldwäschegesetz), zobowiązane są do przestrzegania, w niektórych sytuacjach licznych obowiązków wynikających z przepisów prawa, w tym obowiązku staranności. Te ostatnie dzielą się na uproszczone, ogólne i wzmożone. Ich podział wiążę się w gruncie rzeczy z ryzykiem prania brudnych pieniędzy lub finansowania terroryzmu. Konkretnie znaczy to, że ocena ryzyka prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu wpływa na zakres obowiązków przedsiębiorstwa jako instytucji obowiązanej. W ramach ogólnych obowiązków z § 3 GwG obowiązany musi między innymi określić i zidentyfikować beneficjenta rzeczywistego transakcji (przepis porównywalny z Art. 8b Nr. 3, 2) ustawy z dnia 16 listopada 2000r. o przeciwdziałaniu praniu pieniedzy oraz finansowaniu terroryzmu). W praktyce jest to zadanie związane z licznymi, przedstawionymi poniżej, trudnościami.


Fot. Dr. iur. Radosław Czupryniak LL.M. Radca prawny, adwokat w Berlinie

Zasada wynikająca z prewencyjnego zwalczania prania pieniędzy (Geldwäscheprävention) brzmi:

Know your customer (znaj swojego klienta)

Chodzi o stworzenie możliwie daleko idącej przejrzystości w codziennym obrocie finansowym. Do tego należą, oprócz innych środków bezpieczeństwa finansowego, wynikający z ustawy obowiązek zachowania należytej staranności z § 3 Abs. 2 GwG w celu identyfikacji rzeczywistego beneficjenta transakcji. Poprzez zapytanie partnera w interesach musi zostać wyjaśnione, czy działa on we własnym imieniu, czy rzeczywistym beneficjentem umowy jest ktoś zupełnie inny, dla którego zawierana jest dana umowa. W tym drugim przypadku należy go zidentyfikować oraz zweryfikować jego tożsamość, w tam należy ustalić struktury własności i zależności klienta.

Przez beneficjenta rzeczywistego (wirtschaftlich Berechtigter) rozumie się:
- osobę fizyczną, która sprawuję bezpośrednią lub pośrednią kontrolę nad klientem, albo ma wpływ na osobę fizyczną, w imieniu której przeprowadzana jest transakcja
- osobę fizyczną z której powodu ma być zawarta i przeprowadzona transakcja
- osobę fizyczną, która jest właścicielem osoby prawnej


Ale co trzeba konkretnie sprawdzać?

Trudniej jest określić beneficjenta rzeczywistego wobec osób prawnych. W takim przypadkach należy sprawdzić, kto stoi za transakcją. Przy tym, poszlaką dla określenia beneficjenta rzeczywistego jest jego stanowisko właściciela danej osoby prawnej. Osoby fizyczne, które są udziałowcami lub akcjonariuszami lub posiadające prawo głosu na zgromadzeniu wspólników w wysokości powyżej 25% w tej osobie prawnej są z reguły beneficjentami rzeczywistymi.

Przy wielostopniowej strukturze udziałów należy zidentyfikować te osoby, które kontrolują spółki pośrednie nie włączone bezpośrednio w transakcję. Procentowe prawa głosu w różnych spółkach prowadzących w bezpośredniej linii do ustalenia rzeczywistego beneficjenta są przy tym do siebie dodawane.

Wyjątek od tej reguły stanowią spółki, których papiery wartościowe występują w obrocie zoorganizowanym, tj. są notowane na giełdzie - § 5 Abs.2 GwG, lub podmioty świadczące usługi kredytowe i finansowe.

Ogólnie należy zawsze ustalać osobę fizyczną stojąca w tle transakcji.

Z adwokackiego punktu widzenia doradza się sprawdzać przedsiębiorstwo, z którym prowadzimy kontakty handlowe pod kątem ustawy o zapobieganiu prania brudnych pieniędzy oraz do spełniania zawartych w niej obowiązków należytej staranności.

Jeśli brakuje w Państwa przedsiębiorstwie wymaganej wiedzy prawnej lub odpowiedniego personelu, doradza się, by ustawowo narzucone obowiązki tzw. należytej staranności przekazać do realizacji specjalistom w celu zapobieganiu uchybieniom oraz związanych z nimi sankcjom prawnym.
Do takich osób trzecich należą niewątpliwie eksperci z kancelarii adwokackiej Dr. Schulte und Partner Rechtsanwälte z Berlina.

Kontakt:
Rechtsanwaltskanzlei Dr. Schulte und Partner Rechtsanwälte
Friedrichstr. 133 (naprzeciwko Friedrichstadtpalast)
10117 Berlin
Telefon: (030) 71520670
Telefax: (030) 71520678
e-Mail: dr.schulte@dr-schulte.de

Büro Berlin Süd:
Malteserstrasse 170/172
12277 Berlin

Autor:

 Adwokat Dr. Thomas Schulte

Rechtsanwalt (adwokat według prawa niemieckiego) Dr. Thomas Schulte
Autor odpowiada za treść publikacji.

Status: partner

Tłumaczenie:
Rechtsanwalt Dr. iur. Radosław Czupryniak LL.M.
Adwokat Radca Prawny Berlin


sobota, 9 lutego 2013

Postępowanie egzekucyjne w Niemczech.


Porady prawne dla konsumentów: prawo upadłościowe i naprawcze.

Niemieckie postępowanie egzekucyjne:

Co mam robić, jeśli komornik puka do moich drzwi?

W ramach przygotowania postępowania upadłościowego, może się zdarzyć, iż wierzyciel będzie próbował przeforsować swoje roszczenia, na które ma już on odpowiedni tytuł wykonawczy (wyrok sądowy lub wykonalny nakaz zapłaty), przeciwko swojemu dłużnikowi poprzez komornika sądowego. Co do zasady, komornik sądowy zgłasza termin swojego przyjścia dłużnikowi wcześniej. Doradza się pokazać (przekazać?) mu wszystkie sprzęty domowe, gdyż z reguły nie mają  one większej wartości lub nie można ich zająć.
Komornik sądowy może domagać się od dłużnika podpisania zapewnienia z mocą przyrzeczenia (eidesstaatlichen Versicherung) o braku jakiegokolwiek majątku.  W razie niezastosowania się do tego polecenia, komornik sądowy może zastosować wobec dłużnika areszt (Ordnungshaft).
Jeśli jednak te dwie główne potrzeby komornika sądowego zostaną zaspokojone, można spokojnie zamknąć drzwi. Nie ma powodów do paniki.

Co robić, jeśli nasze konta bankowe zostaną zajęte?

Zajęcie konta bankowego jest rzeczą, która nas na pewno boleśnie dotknie.  Przede wszystkim dlatego, iż wierzyciele, przy składaniu wniosku o zajęcie konta, nie troszczą się przy tym o zachowania ustawowych granice kwot wolnych od zajęcia komorniczego, tj. całe konto będzie dla nas zamknięte.
Jeśli na konto będą przelewane kwoty pochodzące z opieki społecznej (np. Hartz VI, renta) można je pobrać z konta tydzień po ich wpływie. Zajęcie konta w tym wypadku będzie tylko częściowe. Przy dochodach z pracy obowiązują ustawowe granice kwot wolne od zajęcia komorniczego.  Jeśli nie zostały one zachowane, należy złożyć wniosek o odblokowanie konta w wysokości do granicy wolnej od zajęcia komorniczego. Wniosek ten składa się do terytorialnie właściwego sądu rejonowego (Amtsgericht). Więcej informacji w artykule: Granice kwot wolnych od zajęcia komorniczego.

Co robić, jeśli nasza pensja została zajęta przez komornika?

W przypadku zajęcia pensji dłużnik nie ma zbyt wielkiego pola manewru. Pracodawca, jako tzw. dłużnik dłużnika (Drittschuldner) zobowiązany jest prawnie policzyć, ile z naszej pensji można dostać dłużnik oraz przelać daną sumę na konto wierzyciela. Jeśli tego nie uczyni ma obowiązek pokrycia strat wierzyciela, które powstały z tego tyłu. W związku z tym ważne jest tylko, że dłużnik zobowiązany jest przedstawiać swojemu pracodawcy wszystkie zmiany granic kwot wolnych od zajęcia komorniczego, np. urodziny dziecka, pójście do pracy małżonka lub jego z niej zwolnienie.

Kiedy następuje ochrona przed egzekucję (Vollstreckungsschutz)?

Ochrona przed egzekucją następuje zgodnie z przepisem prawnym § 89 InsO (Insolvenzordnung, Ustawa o niewypłacalności), jeżeli zostanie wszczęte postępowanie upadłościowe. To ostatnie uważa się za rozpoczęte, nie wtedy jeśli dłużnik złoży odpowiedni wniosek, lecz dopiero jeśli sąd zatwierdzi to swoją decyzją.
Zanim do tego dojdzie, wymagana jest pozasądowa próba redukcji zadłużenia, wypełnienie odpowiednich oraz złożenie odpowiedniego wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego. Dopiero wtedy, podczas trwania całego postępowania upadłościowego, następuje ochrona przed egzekucją.  Wspomagamy naszych klientów przy analizie ich sytuacji finansowej, przy wypełnianiu wniosków o upadłość (Insolvenzantrag) oraz wystawiamy zaświadczenie dla upadłości konsumenckiej o niepowodzeniu pozasądowej próby redukcji zadłużenia. Po złożeniu wniosku o upadłość służymy naszym klientom dalszą pomocą, wspomagając ich radą i skutecznym działaniem.

Kontakt:
Rechtsanwaltskanzlei Dr. Schulte und Partner Rechtsanwälte
Friedrichstr. 133 (naprzeciwko Friedrichstadtpalast)
10117 Berlin
Telefon: (030) 71520670
Telefax: (030) 71520678
e-Mail: dr.schulte@dr-schulte.de
Internet: http://www.dr-schulte.de

Büro Berlin Süd:
Malteserstrasse 170/172
12277 Berlin

Autor:
 Adwokat Sven Tintemann
Rechtsanwalt (adwokat według prawa niemieckiego) Sven Tintemann
Autor odpowiada za treść publikacji.

Status: partner

Tłumaczenie:
Asesor iur. Dr. iur. Radosław Czupryniak LL.M.
Rechtsanwalt (adwokat według prawa niemieckiego) Radca Prawny Berlin

Autor odpowiada za treść.

wtorek, 29 stycznia 2013

Wszystko na temat konta.

Porady prawne dla konsumentów: prawo upadłościowe i naprawcze.

Czy bank może wypowiedzieć umowę o prowadzenie konta?

Tak, prawnie jest to możliwe. Najczęściej chodzi o umowę z bankiem o prowadzenie konta na rachunku bieżącym (Girokonto). Umowa taka może być wypowiedziana w sposób zwykły, jak każda inna. Najczęściej banki wypowiadają umowy, jeśli konto zostało zajęte przez komornika, ponieważ jego obsługa związana jest z powstaniem większych kosztów oraz większego nakładu pracy pracowników banku.


Czy mam prawo do posiadania konta (Guthabenkonto)?

Tak. Ogólnie rzecz biorąc konta bankowe są dla każdego. Jednakże bank może ograniczyć możliwości użytkowania konta bankowego do wpłacania i wypłacania środków pieniężnych w gotówce oraz do robienia przelewów. To bank decyduje, czy dostaniemy limit kredytowy oraz  inne usługi. 
Banki mogą jedynie wtedy odmówić otworzenia konta, jeśli od banku nie można wymagać prowadzenia danego konta, np. jeśli klient podaje fałszywe dane, które są dla umowy ważne, nie dotrzymuje ustaleń wynikających z umowy lub obraża pracowników banku lub im zagraża.
Jeśli bank nie chce z Państwem zawrzeć umowy o prowadzenie konta bankowego można dochodzić swoich praw na drodze sądowej. W takim przypadku najczęściej dostaną Państwo zwolnienie od kosztów procesowych.


Co robić przy zajęciu komorniczym konta?

Jeśli jest już wiadomo, że komornik chce zająć nasze konto, dobrze jest otworzyć jakieś dodatkowe w innym banku. Wydanie na ten cel kilku euro na pewno się nam opłaci. Przy okazji zalecany jest pośpiech, gdyż zajęcia kont bankowych są standartową procedurą prawną, która odbywa się bardzo szybko.
Jeśli na konto wpływa nasza pensja to musimy złożyć bezzwłocznie w sądzie rejonowym wniosek o odblokowania konta (§ 850 k ZPO (Niemiecki Kodeks Postępowania Cywilnego)) oraz o zachowanie przez komornika obowiązujących ustawowych granic kwot wolnych od zajęcia komorniczego. Jeśli nie zostały one zachowane, należy złożyć wniosek o odblokowanie konta w wysokości do granicy wolnej od zajęcia komorniczego.
Bank może, dopiero po dwóch tygodniach od przesłania postanowienia sądu o przelewie zajętej wierzytelności (Überweisungsbeschlusses), przelać znajdujące się na koncie kwoty na konto wierzycieli. W tym czasie konto jest jednak zablokowane dla dłużnika, ze skutkiem, iż zlecenia stałe nie mogą być wykonywane (np. opłata za czynsz). Wniosek ochrony przed zajęciem może spowodować, iż sąd uchyli zajęcie konta, w wysokości ustawowych kwot wolnych od zajęcia. Ich wysokość wynika z odpowiedniej tabeli z § 850 c ZPO.
Sąd może, w postępowaniu przyśpieszonym, przyznać dłużnikowi część sum z zajętego konta, które są natychmiastowo potrzebne dłużnikowi na jego utrzymanie. Odpowiedni wniosek musi być jednak złożony najszybciej jak się da. Po upływie dwóch tygodni bank może według obowiązujących przepisów prawa przelać całość środków znajdujących się na koncie na konta wierzycieli.

Inaczej jest jedynie przy świadczeniach socjalnych (np. zasiłek dla bezrobotnych). Tutaj dłużnik może w ciągu siedmiu dni od ich wpłynięcia na konto dowolnie nimi rozporządzać. Oznacza to, że przez ten okres świadczenie socjalne znajduje się na koncie i jest chronione przez zajęciem. Jednakże trzeba udowodnić bankowi, że przy danych wpływach na konto chodzi o świadczenia socjalne. Aby uniknąć nieporozumień, należy zwrócić uwagę, aby urząd określał w tytule przelewu, iż chodzi o świadczenia socjalne. Można też podać odpowiednią decyzję urzędu o przyznaniu świadczenia socjalnego. Tutaj z reguły nie jest potrzebne składnanie wniosku ochronnego do sądu rejonowego. Pomoc adwokata zawsze może się jednak przydać, jeśli bank odmawia wypłaty świadczeń socjalnych lub jeśli zechcą Państwo dochodzić swoich praw na drodze sądowej –
najczęściej będzie chodziło w takich przypadkach o postępowanie tymczasowe (einstweiligen Rechtsschutz).

Kontakt:
Rechtsanwaltskanzlei Dr. Schulte und Partner Rechtsanwälte
Friedrichstr. 133 (naprzeciwko Friedrichstadtpalast)
10117 Berlin
Telefon: (030) 71520670
Telefax: (030) 71520678

Büro Berlin Süd:
Malteserstrasse 170/172
12277 Berlin

Autor:

 Adwokat Sven Tintemann


Rechtsanwalt (adwokat według prawa niemieckiego) Sven Tintemann
Autor odpowiada za treść publikacji.

Status: partner

Tłumaczenie:
Rechtsanwalt Dr. iur. Radosław Czupryniak LL.M.
Rechtsanwalt (adwokat według prawa niemieckiego) Radca Prawny Berlin

wtorek, 15 stycznia 2013

Zadania dla banków – Zobowiązania dla gospodarki.


Porady prawne dla przedsiębiorstw: zapobieganie praniu brudnych pieniędzy.

18.03.2011 w sali konferencyjnej Europejski Związek Przysięgłych Doradców Metali Szlachetnych (der Europäische Vereinigung vereidigter Edelmetallberater EVVE e.V.) w Berlinie odbyła się konferencja prawna oraz dyskusja na temat zapobiegania prania brudnych pieniędzy. Chodziło przede wszystkim o wyjaśnienie podstaw prawnych zagadnienia prania brudnych pieniędzy oraz o zastosowanie konkretnych przepisów ustawy w praktyce. Obok przedstawicieli kancelarii adwokackiej Dr. Schulte i wspólnicy z Berlina w konferencji brali udział również inni referenci, między innymi adwokat Christian M. Schulter.

Przybyłym z całego terenu Republiki Federalnej Niemiec handlowcom z branży kupna i sprzedaży metali szlachetnych było dobitnie powiedziane, że problem prania brudnych pieniędzy nie dotyczy tylko mafii. Wręcz przeciwnie może on dotyczyć każdego przedsiębiorcy biorącego aktywny udział w życiu gospodarczym. Przede wszystkim instytucje kredytowe, jak i przybyli na konferencję handlarze metalami szlachetnymi, mogą szybko stać się podejrzanymi o pranie brudnych pieniędzy. W 2009 roku nawet Bank Watykanu był podejrzany o pranie brudnych pieniędzy.

Jako pranie brudnych pieniędzy określane jest najczęściej wprowadzenie do obiegu nielegalnie zarobionych pieniędzy przy zatajeniu ich prawdziwego pochodzenia. Dlatego też, do penalizacji takiego zachowania potrzebny jest karalny czyn poprzedni. Do tego może czasem wystarczyć oszustwo podatkowe. Aby odpowiadać karnie wystarczy jedynie przyjąć pieniądze, o których się wie, że pochodziły z prania brudnych pieniędzy. Do udowodnienia tego pierwszego, wystarczy już podejrzenie, że przyjmowane pieniądze pochodzą z nielegalnych interesów.

Przesadnie powiedziawszy, każdy musi jak „prokurator“ sprawdzać przed każdą transakcją, kto chce z nim robić interesy i z jakich źródeł pochodzą jego pieniądze. Jeżeli istnieje podejrzenie, że pochodzą one z nielegalnych źródeł, wtedy przedsiębiorca lub handlarz metalami szlachetnymi musi według obowiązujących przepisów prawa zgłosić to odpowiednim organom. Tylko wtedy on sam nie będzie pociągnięty do odpowiedzialności karnej.

Kto jednak pomimo takiego podejrzenia „przymyka na to oko”, stwarza sam sobie zagrożenie, że będzie ukarany z powodu prania brudnych pieniędzy. Do codziennej praktyki wszystkich przedsiębiorców, którzy są zobowiązani według przepisów z ustawy o praniu brudnych pieniędzy (Geldwäschegesetz (GWG)) może to przynieść daleko idące konsekwencje. Przedsiębiorcy muszą stosować w codziennej praktyce, przed i podczas interesów, konkretne obowiązki staranności. Jeśli nie jest to możliwe, to według ustawy, przedsiębiorca powinien zakończyć swoje transakcje z kontrahentem. Dlatego też duże przedsiębiorstwa oraz banki sprawdzają zawsze podłoże podejrzanych operacji finansowych. Przy tym sprawdzane są wszystkie transakcje, przelewy oraz konta. Jeśli podejrzenie nie okaże się bezpodstawne, zawiadomią one odpowiednie organy ścigania o możliwości popełnienia przestępstwa oraz wymówią umowy z podejrzanymi.

Po prezentacji doszło do ożywionej dyskusji na temat tego, jakie to prawne obowiązki staranności musi zachować przedsiębiorstwa w codziennej praktyce. Pośród uczestników panowała zgoda co do tego, że należy koniecznie przestrzegać przepisów ustawy o praniu brudnych pieniędzy, nawet wtedy, jeśli przerodzi się to w powstanie obowiązku nadzoru nad partnerami w interesach.

Podsumowanie wieczoru:
Trzeba mieć oczy otwarte podczas transakcji finansowych i lepiej sprawdzać swoich partnerów jeden raz za dużo, niż o jeden raz za mało. Poniżej prezentowane są najważniejsze tezy naszej konferencji dotyczącej prania brudnych pieniędzy.



1. Co oznacza pranie brudnych pieniędzy, a co jest jego podstawą prawną?


Pranie brudnych pieniędzy polega na wprowadzeniu w obieg finansowy nielegalnie zarobionych pieniędzy przy zatajeniu ich właściwego pochodzenia. Pod sankcją kary zagrożone jest nie tylko pranie brudnych pieniędzy, lecz również ich lekkomyślne przyjmowanie. Podstawą prawną jest ustawa o praniu brudnych pieniędzy (Geldwäschegesetz (GWG)).


2. Jak z reguły przebiega pranie brudnych pieniędzy?


Pranie brudnych pieniędzy przebiega z reguły w trzech fazach:
- przemycie
(np. do barów i restauracji poprzez zakup artykułów luksusowych)
- zatarciu śladów
(np. poprzez liczne przelewy na zagraniczne konta w różnych bankach)
- legalizacji
(np. poprzez inwestycje w przedsiębiorstwa lub w nieruchomości)


3. Na co muszą uważać zobowiązani poprzez ustawę o praniu brudnych pieniędzy (Geldwäschegesetz(GwG))?


Prawie wszyscy biorący udział rynku gospodarczym są zobowiązani przez ustawę o praniu brudnych pieniędzy do zachowania należytej staranności. Do tego należy między innymi:
- Identyfikacja partnera w interesach
- Dochodzenie celu interesu
- Uświadomienie/powiadomienie gospodarczo upoważnionego
- Kontrola parntera w interesach

Jeśli spełnienie tych obowiązków jest niemożliwe, to według ustawy, nie możecie Państwo prowadzić interesów i transakcji z danym partnerem.


4. Kiedy zobowiązany musi zachować obowiązki należytej staranności?


Przedsiębiorca jest do tego zobowiązany podczas zawarcia nowej umowy, transakcji powyżej 15.000,00 euro oraz przy zauważeniu faktów wzbudzających podejrzenie o pranie brudnych pieniędzy, jak i przy wątpliwościach co do tożsamości partnera w interesach.


5. Co muszę zrobić jako zobowiązany, jeśli mam podejrzenia o pranie brudnych pieniędzy?


Zobowiązany musi sprawdzić stan faktyczny umowy. Jeśli występują przy tym fakty potwierdzające podejrzenie o pranie brudnych pieniędzy, winny jest niezwłocznie (bez zbędnej zwłoki) poinformować o tym odpowiednie organy ścigania. Tylko w taki sposób może on być pewny, że uniknie on odpowiedzialności karnej, jeśli jego podejrzenie okaże się trafne i partnerowi w interesach będzie udowodnione pranie brudnych pieniędzy.

Kontakt:
Rechtsanwaltskanzlei Dr. Schulte und Partner Rechtsanwälte
Friedrichstr. 133 (naprzeciwko Friedrichstadtpalast)
10117 Berlin
Telefon: (030) 71520670
Telefax: (030) 71520678
e-Mail: dr.schulte@dr-schulte.de

Büro Berlin Süd:
Malteserstrasse 170/172
12277 Berlin

Autor:

 Adwokat Dr. Thomas Schulte
  
Rechtsanwalt (adwokat według prawa niemieckiego) Dr. Thomas Schulte
Autor odpowiada za treść publikacji.

Status: partner

Tłumaczenie:
Asesor Dr. Radosław Czupryniak LL.M.
Rechtsanwalt (adwokat według prawa niemieckiego) Radca Prawny Berlin

poniedziałek, 31 grudnia 2012

Konferencja na temat: „Pranie brudnych pieniędzy – pułapki dla codziennej pracy przedsiębiorcy“

Porady prawne dla przedsiębiorstw: zapobieganie praniu brudnych pieniędzy.

Po wielkim sukcesie naszego pierwszego seminarium prawnego na temat prania brudnych pieniędzy, które miało miejsce 18.03.2011, kancelaria adwokacka Dr. Schulte i wspólnicy zdecydowała się na kolejne seminiarium o podobnej tematyce. Odybło się ono 03.06.2011 w sali konferencyjnej naszej kancelarii adwokackiej. Najważniejszym tematem prawnym było konkretne zastosowanie przesłanek ustawowych w praktyce, oraz codzienne problemy prawne z tym związane dla przedsiębiorców. Ponownie okazało się, że wszyscy uczestnicy co prawda znali sam termin prawny „prania brudnych pienidzędzy”, ale niewielu z nich naprawdę wiedziało, co się za nim kryło. Wbrew pozorom każdy czynny na rynku przedsiębiorca można być bardzo szybko podejrzewanym o pranie brudnych pieniędzy.

Przepisy prawne ustawy dotyczącej zwalczania prania brudnych pieniędzy (Geldwäschegesetz) są bardzo obszerne i dla laika zupełnie niezrozumiałe. Jednakże ustawa reguluje zasady i wyraźne dyrektywy, których przedsiębiorca musi się trzymać. Jeśli jest się podejrzewanym o pranie brudnych pieniędzy, lub jeszcze gorzej zostało już wszczęte postępowanie z tego powodu, nie można się powołać na niezajomość prawa. Łacińska sentecja „ignorantia legis non exusat“ tj.„nieznajomość prawa nie chroni przed jego konsekwencjami” znajduje tutaj oczywiście swoje zastosowanie.

W tym jednak przypadku powinna ta sentencja brzmieć: „nieznajomość prawa prowadzi do kary.“ To dlatego, że kokretne działania oraz wybory w codziennym obejściu z przyjmowanymi i wydawanymi pieniędzmi, bez pomocy prawnej i znajomości prawa, prowadzą do tego, że odpowiednie służby do zwalczania prania brudnych pieniędzy włączają się do akcji aby podejrzanego „prześwietlić.”

Mało kto zdaje sobie sprawę z ilości podejrzanych płatności, które są codziennie sprawdzane przez instytucje kredytowe. Jeśli podejrzenie padnie na Państwo, nieważne czy przypadkiem czy nie, banki włączają swój hamulec bezpieczeństwa wypowiadając umowy o prowadzenie kont, ze względu na to podejrzenie. To jest dla banku najprostsze i najbardziej opłacalne posunięcie.

Nawet jeśli chodziło tylko o podejrzenie prania brudnych pieniędzy, to może ono prowadzić to do spadku zaufania dla przedsiębiorcy, a co za tym idzie do znacznych strat finansowych.

Po naszym seminarium prawnym w marcu 2011 roku zgłosiła się do nas duża liczba przedsiębiorców (sprzedawcy samochodów, przedsiębiorcy budowlani, jubilerzy, maklerzy i inni) którzy do tej pory nie zdawali sobie sprawy z prawnych konsekwencji prania brudnych pieniędzy. Konkretna pomoc prawna, czy reguły postępowania w takich przypadkach, nie będzie Państwu udzielona ani ze strony banków ani ze strony izb czy cechów zawodowych. Wszyscy wolą trzymać się od takich spraw z daleka.

Kancelaria adwokacka Dr. Schulte i wspólnicy zdecydowała się właśnie z tego powodu zaproponować seminarium związane z tematyką prawnia brudnych pieniędzy. Duża liczba jej uczestników, także podczas drugiej prelekcji, pokazuje jak duża panuje dezorientacja w tym temacie, i jak duża jest potrzeba konkretnych i jasnych wytycznych dla przedsiębiorców w ich codziennym obrocie handlowym.

Jeśli Państwo też są zdezorientowani w temacie prania brudnych pieniędzy, z chęcią udzielimy Państwu porady prawnej w tym temacie. Przeanalizujemy Państwa konkretny model działalności gospodarczej oraz związane z nim obowiązki prawne. Na tej podstawie otrzymają Państwo od nas ekspertyzę prawną oraz konkretne wskazówki prawne co do postępowania w Państwa codziennej praktyce zawodowej. Wszystko po to, aby mogli Państwo spać spokojnie i nie bać się, że podejrzenie prania brudnych pieniędzy padnie właśnie na Was. 
Jako, że podczas naszego ostatniego seminarium nie wszyscy chętni mogli być na nie zaproszeni, kancelaria adwokacka Dr. Schulte i wspólnicy ma zamiar przeprowadzić jeszcze jedną konferencję prawną na tematprania brudnych pieniędzy. Jeśli są Państwo zainteresowani prosim o kontakt w sprawie udziału:



Kontakt:
Rechtsanwaltskanzlei Dr. Schulte und Partner Rechtsanwälte
Friedrichstr. 133 (naprzeciwko Friedrichstadtpalast)
10117 Berlin
Telefon: (030) 71520670
Telefax: (030) 71520678
e-Mail: 
dr.schulte@dr-schulte.de
Internet: 
http://www.berlin-adwokat.pl

Büro Berlin Süd:
Malteserstrasse 170/172
12277 Berlin

Autor:

Adwokat Dr. Thomas Schulte


Rechtsanwalt (adwokat według prawa niemieckiego) Dr. Thomas Schulte
Autor odpowiada za treść publikacji.

Status: partner

Tłumaczenie:
Asesor Dr. Radosław Czupryniak LL.M.
Rechtsanwalt (adwokat według prawa niemieckiego) Radca Prawny Berlin


środa, 19 grudnia 2012

Zakup domu w Niemczech. Zakup nieruchomości w Niemczech nie zawsze musi byś udany.


Porady prawne dla konsumentów: nieudany zakup domu w Niemczech.

Ostatnimi czasy nieruchomości w Polsce drastycznie zdrożały. Z tego powodu mieszkańcy terenów nadgranicznych, np. Szczecina, szukają taniej alternatywy na terenie Republiki Federalnej Niemiec. Okolice Meklemburgii Pomorza Przedniego (Meklemburg Vorpommern) kuszą Szczecinian nie tylko naturalnym pięknem i spokojem, ale przede wszystkim niską ceną. Do tego dochodzi bliskość polskiej granicy. Wszystko wydaje się być idealnie.

Atrakcyjny zakup domu lub mieszkania w Niemczech nie zawsze musi być jednak udany. Po zakupie może okazać się, że dom w Niemczech ma wady lub, że nieznający języka niemieckiego kupujący, został po prostu przez sprzedawców oszukany. Dlatego też przed zakupem nieruchomości należy ją nie tylko dokładnie obejrzeć, najlepiej z władącym polskim i niemieckim językiem rzeczoznawcą, lecz również, a może przede wszystkim, odpowiednio zabezpieczyć się prawnie. Należy po pierwsze należy bezwzględnie przeczytać i zrozumieć umowę sprzedaży domu lub mieszkania. Może ona zawierać klauzule, które są nieważne, bądź nawet sprzeczne z niemieckim prawem. Mimo obejrzenia domu z rzeczoznawcą może też okazać się, że wady fizyczne nieruchomości z § 434 BGB (niemiecki kodeks cywilny), nie były widoczne przy sprzedaży gołym okiem, pokazały się dopiero lata po zakupie bądź zostały przed sprzedawcę przemilczane mimo jego prawnej powinności do ich ujawnienia. Prowadzi to do obrazy § 433 ust. 1 BGB (niemiecki kodeks cywilny) i do roszczeń odszkodowawczych. Chodzi tutaj o tak zwane wady ukryte bądź utajone. Do typowych należą: wilgoć w piwnicy bądź na strychu, przeciekanie dachu, nieszczelna instalacja gazowa lub kominowa, grzyb na ścianach i inne.

Sytuacja taka, choć niewątpliwie denerwująca, nie jest jednak beznadziejna. W takich przypadkach pomogą Państwu nasi wyspecjalizowani prawnicy mówiący po polsku i po niemiecku. Jednak przed tymi problemami można się w odpowiedni sposób zabezpieczyć poprzez zasięgnięcie rady adwokata przed lub bądź już w trakcie kupna domu. Można przecież oddać umowę sprzedaży do prawnej analizy przed jej podpisaniem, bądź zlecić nam jej skonstruowanie, w taki sposób, aby być samemu optymalnie chronionym przed możliwymi prawnymi problemami. Przy kupnie drogiego domu lub mieszkania oszczędności dotyczące porad prawnych są tylko złudne. Gdyż jeśli dojdzie do późniejszego konfliktu prawnego ze sprzedawcą, który w niektórych przypadach będzie się ciągnął latami, zapłaci się w sumie wielokrotnie więcej.
Dobrze skonstruowana umowa kupna sprzedaży nieruchomości w języku niemieckim to już połowa sukcesu przy zakupie nieruchomości. Jego drugą połową jest zgrany i doświadczony zespół adwokacki kancelarii adwokackiej Dr. Schulte i wspólnicy w Berlinie.

Kontakt:

Rechtsanwaltskanzlei Dr. Schulte und Partner Rechtsanwälte
Friedrichstr. 133 (naprzeciwko Friedrichstadtpalast)
10117 Berlin
Telefon: (030) 71520670
Telefax: (030) 71520678 

Büro Berlin Süd:
Malteserstrasse 170/172
12277 Berlin


Autor:

Adwokat Dr. Radosław Czupryniak LL.M.


Rechtsanwalt (adwokat według prawa niemieckiego) Dr. Radosław Czupryniak LL.M.
Autor odpowiada za treść publikacji.

wtorek, 18 grudnia 2012

Pranie brudnych pieniędzy na granicy polsko-niemieckiej.


Porady prawne dla konsumentów: zapobieganie praniu brudnych pieniędzy.

Według definicji prawnej: 
pranie brudnych pieniędzy to proceder obejmujący wszelkiego rodzaju operacje mające zazwyczaj na celu wprowadzenie do legalnego obrotu wartości majątkowych, które pochodzą z nielegalnych źródeł.

Problem tzw. prania brudnych pieniędzy wbrew pozorom nie dotyczy tylko mafii i zoorganizowanej przestępczości. Wydawać się to może niektórym osobom dziwne, ale przewożenie większej sumy pieniędzy w gotówce, pomimo zniesienia kontroli na granicach wewnętrznych Unii Europejskiej, według obowiązującyh przepisów prawa musi być zgłaszane na cle.
Obywatel polski wjeżdżający na terytorium Republiki Federalnej Niemiec według przepisów prawnych Komisji Europejskiej, rozporządzenie z dnia 15. czerwca 2007, Nr 1889/2005, musi zgłosić na niemieckim cle (Zoll) deklarację o ilości przewożonych pieniędzy, jeśli ich suma przekroczy 10.000 Euro.
Do takiego zgłoszenia służy odpowiedni formularz. Deklaracja ta będzie przetrzymywana przez niemieckich celników i udostępniana służbom prowadzącym dochodzenia w sprawie prania brudnych pieniędzy oraz zajmującym się zwalczaniem finansowania terroryzmu.

Czasem jednak zdarzyć się może, że formularz jest w pośpiechu źle wypełniony lub się o tym całkowicie zapomniało. Co wtedy? W takim przypadku pomogą Państwu prawnicy z kancelarii adwokackiej Dr. Schulte i wspónicy z Berlina.

Taką nieprzyjemną przygodę miał Pan Marek (imię zmienione). Chciał on zakupić okazyjnie samochód w Berlinie. Dlatego też miał on przy sobie podczas podróży większą sumę gotówki. Nie wiedział, że trzeba to zgłosić na cle. Jako, że nikt go nie zatrzymał ani o to nie pytał na granicy, gdyż kontrole graniczne wraz z wejściem Polski do układu z Schengen zostały zniesione, wcale się to sprawą nie przejął.
Pech chciał, że pod Berlinem popsuł się mu jego samochód. Szybciej od pomocy drogowej zjawiła sie wszechobecna niemiecka policja drogowa, która reaguje zawsze, jeśli samochód stoi na poboczu autostrady z włączonami światłami awaryjnymi. Przy rutynowej kontroli pojazdu niemieccy policjanci znaleźli przewożone przez Pana Marka na zakup samochodu pieniądze. Ich suma przekraczała podane wyżej 10.000 Euro.

Nie pomogły żadne tłumaczenia. Pieniądze zostały skonfiskowane zgodnie z §§ 94, 98 StPO(niemiecki kodeks postepowania karnego) jako dowód przestępstwa, a Panu Markowi prokuratura postawiła zarzuty prania brudnych pieniędzy z § 261 StGB (niemiecki kodeks karny). Dodatkowo niewypełniając odpowiedniego formularza Pan Marek popełnił wykroczenie z niemieckiego kodeks wykroczeń (OwiG), jak również z Niemieckiej Ustawy Podatkowej (Abgebeordnung). Wszystkiego tego można było jednak unikąć wcześniej. Jednak dzięki zaangażowaniu naszych prawników Pan Marek musiał jedynie zapłacić zwykły mandat. Sprawa karna została umorzona przez prokuraturę, a pieniądze zostały mu oddane. Drugi raz już tego błędu nie popełni.

Kontakt:

Rechtsanwaltskanzlei Dr. Schulte und Partner Rechtsanwälte
Friedrichstr. 133 (naprzeciwko Friedrichstadtpalast)
10117 Berlin
Telefon: (030) 71520670
Telefax: (030) 71520678 


Büro Berlin Süd:
Malteserstrasse 170/172
12277 Berlin


Autor:

Adwokat Dr. Radosław Czupryniak LL.M.


Rechtsanwalt (adwokat według prawa niemieckiego) Dr. Radosław Czupryniak LL.M.
Autor odpowiada za treść publikacji.

piątek, 14 grudnia 2012

Taka praca się nie opłaca. Złapany przy pracy na czarno pokrywa nawet koszty detektywa.


Porady prawne dla konsumentów: nielegalna praca w Niemczech.

W Niemczech, jak i w Polsce, do „sportów narodowych” obok piłki nożnej zaliczana jest tzw. „praca na czarno”. W odróżnieniu od tego pierwszego to drugie zajęcie jest jednak nielegalne i może spowodować wiele nieprzyjemności.

Nieprzyjemności takowe przytrafiły się pracownikowi budowlanemu, Panu M. On to będąc u swojego pracodawcy na zwolnieniu lekarskim, znalazł sobie jeszcze inną pracę. Podwójna „wypłata” kusiła, więc M. przedłużał swoje zwolnienie lekarskie. Twierdził on przed swoim pracodawcą, że zranił się w ramię i nie jest w stanie nim poruszać.

Po pewnym czasie pracodawcę Pana M. dopadły pewne wątpliwości co do stanu zdrowia swojego pracownika. Zatrudnił więc detektywa, aby ten potwierdził stan zdrowia pracownika.
Już po kilku dniach pracodawca otrzymał szczegółowy opis poczynań pracownika M. opatrzony jednoznacznymi zdjęciami potwierdzającymi podejrzenie pracodawcy. Pan M. "dorabiał" sobie na innej budowie.

Pracodawca rozwiązał umowę o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia. Był do tego prawnie upoważniony, ponieważ według orzecznictwa niemieckich sądów pracy, wystarczy zaproponowanie swojej siły roboczej w czasie zwolnienia lekarskiego, aby zepsuć zaufanie między pracodawcą a pracownikiem. Wypowiedzenie umowy o pracę z zachowaniem okresu wypowiedzenia jest w tym wypadku zbędne (Hessisches LAG, wyrok z dnia 1.04.2009 - 6 Sa 1593/08).

Chociaż pracownik nawet przed sądem nadal twierdził, że nie pracował w czasie zwolnienia lekarskiego, sprawę przegrał. Jednoznaczne zdjęcia detektywa udowodniły co innego.

Taka praca się nie opłaca. Złapany przy pracy na czarno pokrywa nawet koszty detektywa.

Taka praca się nie opłaca. Złapany przy pracy na czarno pokrywa nawet koszty detektywa.

Pracownik ostatecznie musiał nawet pokryć jego koszty. Te mogą wynieść nawet kilka tysięcy euro. Niemieckie sądy pracy orzekają tutaj jednogłośnie – koszty detektywa ponosi pracujący na czarno, ponieważ to on je ostatecznie spowodował.
Wniosek – praca na czarno może okazać się bardzo droga.
Ale nawet pracodawca powinien trzymać się ustawowych reguł i nie przekraczyć granic prawa.
W wypadku zwolnienia natychmiastwoego, wypowiedzania umowy o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia, przydatna może okazać się jednak porada prawnika. Często zdarza się, iż jest ono bezpodstawne i pracobiorca ma prawo do odszkodowania z tego tytułu.
Kancelaria adwokacka Dr. Schulte i wspólnicy w Berlinie z chęcią służyć będzie Państwu poradą prawną w tej dziedzinie.

Kontakt:

Rechtsanwaltskanzlei Dr. Schulte und Partner Rechtsanwälte
Friedrichstr. 133 (naprzeciwko Friedrichstadtpalast)
10117 Berlin
Telefon: (030) 71520670
Telefax: (030) 71520678 


Büro Berlin Süd:

Malteserstrasse 170/172
12277 Berlin


Autor:

Adwokat Dr. Thomas Schulte



Rechtsanwalt (adwokat według prawa niemieckiego) Dr. Thomas Schulte
Autor odpowiada za treść publikacji.

Status: partner

Tłumaczenie:
Patrycja Mika, Aplikantka


czwartek, 13 grudnia 2012

Jak używać tytuł "Doktora" aby nie igrać z prawem?


Porady prawne dla osób prywatnych: używanie tytuły doktora zdobytego na zagranicznych uczelniach.

Po latach studiów doktoranckich, ciężkiej pracy i niezliczonych godzinach przed książkami i komputerem jest się oczywiście dumnym ze zdobytego tytułu doktorskiego. Używając tytułu doktora za granicą, należy jednak zwrócić uwagę na panujące w danym kraju prawo.

Tak też jest w Niemczech. Tutaj przepis § 132a niemieckiego kodeksu karnego (StGB) penalizuje nadużycie tytułów naukowych. Kiedy zakłada się nadużycie? Wtedy kiedy do używania danego tytułu nie ma podstawy prawnej. Najczęściej zdarza się to w wypadku, gdy tytuł zostaje zwyczajnie "zakupiony", czyli jeśli kandydat nie przeszedł odpowiednich studiów doktoranckich, przewidzianych egzaminów bądź nie napisał pracy doktoranckiej.

Następnym przypadkiem, kiedy może dojść do przewinienia to znaczy do obrazy przepisu § 132a niemieckiego kodeksu karnego (StGB), jest używanie zagranicznych tytułów naukowych w nieodpowiedni sposób. Powodem może być nieuznawanie uczelni, która udzieliła tytułu, bądź nieodpowiednie jego używanie np. wtedy gdy nie jest on podany w wersji oryginalnej oraz bez podania instytucji zagranicznej, która tytułu udzieliła.
Zasadą prawną jest, że zagraniczne tytuły prowadzi się w formie oryginalnej z podaniem pochodzenia tytułu.
Dla krajów Unii Europejskiej ustawodawca niemiecki wprowadził wyjątek. Tutaj według niemieckich przepisów prawa tytułu można używać bez dodatków, stosując skrót "Dr.", zakładając oczywiście, że został on zdobyty przy odpowiedniej procedurze na uznawanej uczelni.

Problem prawny może być z tytułami zdobytymi w innych krajach. Tytuł zdobyty np. w Rosji musi być prowadzony w wersji oryginalnej, czyli "kandydat nauk". Ale i tutaj wprowadzono wyjątki. Dzięki temu "kandydaci nauk" niektórych, wyszczególnionych kierunków mogą prowadzić tytuł używając skrótu "Dr." Podobnie jest z wyszczególnionymi tytułami zdobytymi w USA, Australii, Kanadzie itp.

Zanim więc użyje się swojego tytułu naukowego za granicą należy sprawdzić sytuacje prawną danego kraju, najlepiej pytając o to doświadczonego prawnika z kancelarii adwokackiej Dr. Schulte i wspólnicy z Berlina.


Kontakt:

Rechtsanwaltskanzlei Dr. Schulte und Partner Rechtsanwälte

Friedrichstr. 133 (naprzeciwko Friedrichstadtpalast)
10117 Berlin
Telefon: (030) 71520670
Telefax: (030) 71520678 

Büro Berlin Süd:
Malteserstrasse 170/172
12277 Berlin


Autor:
Rechtsanwalt (adwokat według prawa niemieckiego) Dr. Thomas Schulte

Rechtsanwalt (adwokat według prawa niemieckiego) Dr. Thomas Schulte

Autor odpowiada za treść publikacji.

Status: partner

Tłumaczenie: 
Patrycja Mika, Aplikantka