Jak zatrudnić polskiego pracownika w Niemczech
Unijna umowa akcesyjna umożliwiła Niemcom wprowadzenie
ograniczeń w dostępie polskich pracowników do niemieckiego rynku pracy, w
okresie przejściowym do maksymalnie siedmiu lat. Państwo Niemieckie
wykorzystało maksymalną możliwość ograniczenia dostępu do końca kwietnia 2011
roku. Do tego momentu obywatele krajów wstępujących w roku 2004 do Unii
Europejskiej (z wyjątkiem Malty i Cypru) musieli ubiegać się o pozwolenie do
pracy ( tzw. Arbeitserlaubnis) aby legalnie zatrudnić się w Niemczech. Takich
zezwoleń udzielał niemiecki urząd pracy, oczywiście tylko w ograniczonych
wypadkach oraz w ograniczonej ilości.
Nie była to oczywiście jedyna możliwości uzyskania pracy na
niemieckim rynku. Na podstawie dodatkowych rozporządzeń niemieckie firmy mogły
zatrudniać fachowców niektórych branży tj. technologii komunikacyjnej czy
informatycznej. Dodatkowo łatwiej dostępne było zatrudnienie pracowników
sezonowych, opieki nad chorymi jak i tzw. „Gastarbeiter” pracowników gościnnych
zatrudnionych również w celach dokształcenia językowego jak i fachowego. Inną
możliwością była praca na umowę zlecenie, zakładając w Niemczech działalność
gospodarczą. Od 1 maja 2011 roku wymienione ograniczenia zostały przez
Republikę Federalną Niemiec zniesione. W związku z czym każdy obywatel Polski
może zostać w Niemczech zatrudniony na podstawie umowy o pracę bez ograniczeń.
Aktualnie możliwości zatrudnienia polskiego pracownika w Niemczech jest kilka.
Przy wyborze rodzaju zatrudnienia należy pamiętać o kilku aspektach prawnych i
podatkowych:
1. Zatrudnienie na podstawie umowy o pracę
Tutaj należy przygotować umowę o pracę, w której podane będzie
miesięczne wynagrodzenie brutto, czas pracy, okres wypowiedzenia, czas urlopu
jak i obowiązki zatrudnionego. Dodatkowo zaznaczyć należy, czy umowa zawierana
jest na czas określony czy nieokreślony. Zwrócić tu uwagę należy na przepisy
TzBfG, gdzie wymienione są ograniczenia zatrudnienia na podstawie umowy na czas
określony.
Pracownik powinien zostać w Niemczech pod swoim niemieckim
adresem pobytu zameldowany. W większości niemieckich landów obowiązku tego
należy dopełnić w terminie do 7 dni od daty zamieszkania. Następnie należy się
zwrócić do urzędu skarbowego z wnioskiem o wydanie karty podatkowej
(Lohnsteuerkarte).
Pracodawca w Niemczech powinien uzyskać numer przedsiębiorcy
(Betriebsnummer) poprzez urząd pracy (Bundesagentur für Arbeit), w celu jego identyfikacji
przy pobieraniu świadczeń społecznych. Pracownik podlega obowiązkowemu
ubezpieczeniu społecznemu, podlega pod to ubezpieczenie zdrowotne,
pielęgnacyjne, emerytalne oraz od bezrobocia. Składki, które wynoszą około 40 %
wynagrodzenia brutto ponoszą pracodawca i pracownik po połowie. Jedną z
możliwości jest zatrudnienie w formie „Minijob”. Dotyczy to umów na
wynagrodzenie do 450 Euro w miesiącu. Pracodawca zobligowany jest do zgłoszenia
takiego pracownika w Minijob- Zentrale przy Deutsche Rentenversicherung
Knapschaft- Bahn- See. Tutaj płacone składki pracodawca może sobie odpisać od
podatku, maksymalnie w wysokości 20 % kosztów. Przy wynagrodzeniu do 800 Euro w
miesiącu świadczenia społeczne również są zredukowane a koszty pracownika mogą
zostać odciągnięte od podatku.
2. Wykonywanie zleceń w Niemczech przez polską spółkę
wysyłającą swoich polskich pracowników (tzw. Entsendung, §1 AEntsG).
Przedsiębiorstwa z siedzibą w Polsce mają również możliwość
do tzw. wysyłania pracowników (Arbietgeberentsendung) w ramach transgranicznego
świadczenia usług. Należy tutaj zwrócić szczególną uwagę na odpowiednią ustawę
- Arbeitnehmerentsendungsgesetz. Pracowników należy bowiem zgłosić w
administracji celnej. Pracodawca musi oddać oświadczenie, że spełnia obowiązki
wynikające z ustawy, tzn. np. świadczyć pracownikom wynagrodzenie zgodnie z
postanowieniami obowiązującego zbiorowego układu pracy (Tarifvertrag).
3. Jednoosobowa działalność gospodarcza z siedzibą w Polsce
Tutaj już przedsiębiorca nie ma możliwości do pracy na zasadzie „wysyłki” jak
wyżej. Transgraniczne świadczenie usług jest tutaj możliwe, należy wcześniej
jednak sprawdzić, czy działalność nie należy do branży, w których konieczne
jest zaświadczenie izby rzemieślniczej zgodnie z § 9 HandwO.
4. Jednoosobowa działalność gospodarcza z siedzibą w
Niemczech
Zakładając działalność należy zameldować się w Niemczech,
zgłosić w urzędzie skarbowym w celu uzyskania karty podatkowej
(Lohnsteuerkarte) oraz numeru podatnika (Steuernummer ) oraz zgłosić
rejestrację działalności gospodarczej (Gewerbeanmeldung). Sprawdzić należy czy
wykonywany zawód nie jest ograniczony innymi przepisami. Tak np. ograniczony
jest dostęp do wolnych zawodów jak lekarz, architekt, aptekarz, adwokat. Tutaj
konieczny będzie wpis w odpowiedniej izbie, ewentualnie zaliczenie dodatkowych
testów kwalifikacyjnych. Ograniczony jest dostęp również do niektórych zawodów
rzemieślniczych poprzez odpowiednią ustawę, Handwerksordnung. Tutaj często, aby
założyć przedsiębiorstwo konieczne będzie uzupełnienie kwalifikacji o tytuł
mistrza (Meistertitel).
Kontakt:
Rechtsanwaltskanzlei
Dr. Schulte und Partner Rechtsanwälte
Telefon: (030)
71520670
Telefax: (030)
71520678
Internet:
http://www.berlin-adwokat.pl
Büro Berlin Süd:
Malteserstrasse
170/172
12277 Berlin
Autor:
Rechtsanwalt (adwokat według prawa niemieckiego) Patrycja Mika
Autor odpowiada za treść publikacji.
