Nowelizacja kodeksu spółek handlowych – test wypłacalności dla spółki z o.o.

W ramach spotkania z zainteresowanymi klientami kancelarii, adwokat Patrycja Mika przedstawiła najistotniejsze zmiany wprowadzone przez reformę kodeksu spółek handlowych. Podczas pierwszego spotkania skupiono się na spółce z o.o. Nowelizacja przewiduje uelastycznienie struktury finansowej spółki, kapitał zakładowy staje się fakultatywny i może już wynosić od 1 PLN. Dla zabezpieczenia wierzycieli spółki wprowadzono test wypłacalności oraz obowiązek tworzenia kapitału zapasowego zależnego od wysokości zobowiązań spółki.

Najlepiej prowadzi się biznes w Singapurze. Polska i Niemcy spadają w rankingu.

Ranking „Easy of Doing Business Rank”: Polska zajmuje miejsce 32, Niemcy pozycję 14, spadając z miejsca 13.

Bank światowy opublikował swój coroczny ranking „Doing Business“ na rok 2015. Polska spadła w rankingu o 2 miejsca, jeśli chodzi o łatwość w prowadzeniu działalności gospodarczej. W rankingu na 2014 rok Polska zajęła 45. miejsce, ale po korekcie danych i zmianie metodologii przez Bank Światowy uplasowała się ostatecznie na miejscu 30.

Według raportu w Polsce łatwiejsze stało się przekazywanie kapitału poprzez obniżenie opłat notarialnych oraz wprowadzenia systemu online dla niektórych procedur. Ułatwiono handel transgraniczny: tutaj Polska poprawiła swoją pozycję o 5 miejsc- z 46 na 41. Również w dziedzinie procesu zakładania działalności zarówno Polska jak i Niemcy utraciły swoje pozycje i spadły o kilka miejsc. Niemcy najgorzej wypadły w dziedzinie zakładania działalności gospodarczej – zajmują zaledwie miejsce 114, za Afganistanem czy Białorusią. Tutaj powodem niskiego uplasowania są głównie wysokie opłaty notarialne. Niemcy za to radzą sobie dobrze w dziedzinie upadłości i niewypłacalności (miejsce 3) oraz dostępem do energii elektrycznej (3 pozycja).

Jeśli przedsiębiorcy zależy na warunkach niemal idealnych to powinien zdecydować się na siedzibę w Singapurze, który pozostaje na miejscu 1 w rankingu. Najlepiej prowadzi się tutaj handel transgraniczny czy egzekwuje umowy, a założenie przedsiębiorstwa twa średnio2,5 dnia ( w Polsce 30, w Niemczech 14,5).

Link do całego rankingu: http://www.doingbusiness.org/rankings

Raport dla Polski: http://www.doingbusiness.org/data/exploreeconomies/poland/#starting-a-business

Raport dla Niemiec: http://www.doingbusiness.org/data/exploreeconomies/germany/

Kontakt:

Rechtsanwaltskanzlei Dr. Schulte und Partner Rechtsanwälte

Telefon: (030) 71520670

Telefax: (030) 71520678

Internet: http://www.berlin-adwokat.pl

Autor:

 

  

Rechtsanwalt (adwokat według prawa niemieckiego) Patrycja Mika

Autor odpowiada za treść publikacji.

Kancelaria oferuje kompleksową pomoc w zakresie zakładania działalności gospodarczej w Niemczech

Koniecznością w momencie zakładania działalności gospodarczej w Niemczech jest podanie siedziby działalności, tj. przykładowo siedziby statutowej spółki GmbH (§ 4a GmbHG) czy spółki komandytowej (Kommanditgesellschaft §§ 162, 106 HGB). Często jednak faktyczne prowadzenie działalności nie wiąże się z koniecznością dyspozycji lokalu, czy większego metrażu, w związku z czym wynajem lokalu użytkowego nie jest konieczny a nawet nieekonomiczny.

Widząc to zapotrzebowanie na rynku kancelaria oferuje możliwość zameldowania siedziby spółki pod adresem w Berlinie, z dodatkową możliwością skorzystania z serwisu biurowego, tj. codzienne sprawdzanie skrytki pocztowej, scan i przesyłkę poczty firmowej na wskazany adres E-Mail, linia telefoniczna, odbiór telefonów z zanotowaniem danych rozmówcy i przesyłką informacji na adres E-Mail, możliwość wynajęcia sali konferencyjnej na spotkania biznesowe.

Serwis kancelarii umożliwia profesjonalne prowadzenie działalności w Niemczech bez konieczności wynajmu lokalu czy faktycznego prowadzenia biura.

Dalszych informacji np. odnośnie cennika usług bardzo chętnie udzielimy drogą mailową.

Więcej informacji tutaj: http://www.berlin-adwokat.pl/firma-w-niemczech.php

Obowiązek zgłoszenia w „Handwerkskammer” - izbie rzemieślniczej w Niemczech

Izba rzemieślnicza w Niemczech to samorząd całego rzemiosła na obszarze danej izby. Zadaniem izby rzemieślniczej jest reprezentacja interesów rzemiosła oraz zajęcie się sprawami rzemiosła we własnym zakresie. Izba zajmuje się nadzorem cech jak i związkami zawodowymi rzemieślników. Do dyspozycji członków stoją eksperci izb rzemieślniczych różnych dziedzin, służąc wiedzą jak i doświadczeniem zawodowym. Dodatkowo izby organizują szkolenia i seminaria umożliwiając członkom pozyskiwanie dalszych kwalifikacji.

Izby reprezentują interesy rzemiosła przed organami ustawodawczymi – są niejako łącznikiem między rzemiosłem a polityką. Reprezentanci izb rzemieślniczych biorą udział w gremiach, spotkaniach i projektach ustawodawczych.

Członkami izb rzemieślniczych są właściciele przedsiębiorstw rzemieślniczych, pracodawcy, pracownicy, uczniowie i czeladnicy. W odróżnieniu do izby przemysłowo-handlowej, izba rzemieślnicza zajmuje się interesami rzemiosła. Członkostwo w izbie rzemieślniczej jest dla większości zawodów rzemieślniczych obowiązkowe. Zawody zobowiązane do członkostwa w izbach rzemieślniczych wymienia załącznik A do ustawy „Handwerksordnung”. Należą do nich między innymi: murarz, drogowcy, stolarz, tynkarz, malarz, dekorator, monter rusztowań, kominiarz, mechanik, dekarz, fryzjer, technik dentystyczny, optyk, piekarz, cukiernik, szklarz czy rzeźnik.

Wpis do rejestru rzemieślników w Niemczech uzyskuje każdy rzemieślnik po zaliczeniu egzaminu mistrzowskiego (Meisterprüfung) uzyskując dyplom mistrzowski bądź zdobywając równorzędne kwalifikacje.

Również polski przedsiębiorca wykonujący usługi rzemieślnicze na terenie Niemiec, zobowiązany jest do zgłoszenia swojej czynności we właściwej izbie rzemieślniczej. Wymogi zgłoszenia reguluje § 9 Handwerksordnung oraz § 7 EU/EWR Handwerksverordnung (Rozporządzenia Federalnego Ministerstwa Gospodarki i Technologii z dnia 20.12.2007 EU/EWR). Zgodnie z regulacją polskie przedsiębiorstwo może wykonywać przejściowo usługi rzemieślnicze w Niemczech bez konieczności wpisu do rejestru pod warunkiem, że wykonuje to samo rzemiosło w Polsce zgodnie z polskimi przepisami regulującymi kwalifikacje zawodowe. W sytuacji, gdy w Polsce dla danego zawodu, nie są przypisane określone kwalifikacje zawodowe i nie jest przewidziane publiczne kształcenie w tym kierunku, wówczas musi być spełniony warunek minimum dwuletniego wykonywania tego zawodu w okresie ostatnich dziesięciu lat. Zaświadczenia konieczne do przedłożenia w izbie rzemieślniczej wystawią urzędy marszałkowskie jak i wojewódzkie urzędy pracy.

Zgłoszenie należy powtarzać po upływie 12 miesięcy, jeśli przedsiębiorca planuje dalsze wykonywanie usługi.

Przedsiębiorca spełniający wymogi, może od razu po zgłoszeniu przystąpić do wykonywania prac rzemieślniczych. Izba rzemieślnicza wystawia potwierdzenie zgłoszenia oraz uprawnień.

Kontakt:

Rechtsanwaltskanzlei Dr. Schulte und Partner Rechtsanwälte

Telefon: (030) 71520670

Telefax: (030) 71520678

Internet: http://www.berlin-adwokat.pl

Autor:

 

  

Rechtsanwalt (adwokat według prawa niemieckiego) Patrycja Mika

Autor odpowiada za treść publikacji.

Możliwości działalności gospodarczej w Niemczech - Ekspansja polskiej spółki

Chcąc ekspandować ze swoja spółką istnieje kilka możliwości założenia nowej siedziby w Niemczech. Możliwości te mogą być zorganizowane prawnie na trzy różne sposoby, mianowicie poprzez założenie spółki zależnej (córki), założenie niesamodzielnego oddziału (jedna z siedzib) bądź założenie samodzielnego oddziału (samodzielna filia). 

Różnice występują już w trakcie zakładania takiego oddziału. Każdy niesamodzielny oddział musi być wprawdzie wpisany w urzędzie działalności gospodarczej (Gewerbeamt) ale już nie jest konieczny zapis w rejestrze handlowym (Handelsregister). Ponieważ jest to spójna działalność gospodarcza jedynie w różnych miejscach, oddziały nie mogą prowadzić swojej własnej firmy. W nagłówkach listów oprócz firmy musi widnieć nazwa sądu prowadzącego rejestr oraz numer rejestru handlowego spółki.

Filia niezależna nie jest odrębnym podmiotem prawnym. Prawnie i organizacyjnie jest częścią przedsiębiorstwa oraz podlega pod prawo miejsca siedziby głównej przedsiębiorstwa. Czyli w momencie założenia fili przez spółkę polską, jej wewnętrzne struktury zależą tylko i wyłącznie od polskiego prawa oraz statutu spółki. 

Pomimo wewnętrznej zależności filia bierze jednak samodzielnie udział w stosunkach handlowych. Stosunek prawny fili z klientami podlega już prawu niemieckiemu. Zapis takiego oddziału jest już konieczny w rejestrze handlowym. Filia jest autonomiczna, powinna wykazywać własne, niepodległe osiągnięcia handlowe, poprzez udostepnienie jej własnego kapitału. Jej transakcje zostają oddzielnie wpisane w bilans spółki. 

Podczas zakładania niezależnego oddziału uwagę należy zwrócić jeszcze na wszystkie konieczne zezwolenia oraz wpisy do koniecznych rejestrów.

Kontakt:

Rechtsanwaltskanzlei Dr. Schulte und Partner Rechtsanwälte

Telefon: (030) 71520670

Telefax: (030) 71520678

Internet: http://www.berlin-adwokat.pl

Autor:

 

  

Rechtsanwalt (adwokat według prawa niemieckiego) Patrycja Mika

Autor odpowiada za treść publikacji.

Legalne zatrudnienie w Niemczech

Jak zatrudnić polskiego pracownika w Niemczech

Unijna umowa akcesyjna umożliwiła Niemcom wprowadzenie ograniczeń w dostępie polskich pracowników do niemieckiego rynku pracy, w okresie przejściowym do maksymalnie siedmiu lat. Państwo Niemieckie wykorzystało maksymalną możliwość ograniczenia dostępu do końca kwietnia 2011 roku. Do tego momentu obywatele krajów wstępujących w roku 2004 do Unii Europejskiej (z wyjątkiem Malty i Cypru) musieli ubiegać się o pozwolenie do pracy ( tzw. Arbeitserlaubnis) aby legalnie zatrudnić się w Niemczech. Takich zezwoleń udzielał niemiecki urząd pracy, oczywiście tylko w ograniczonych wypadkach oraz w ograniczonej ilości.

Nie była to oczywiście jedyna możliwości uzyskania pracy na niemieckim rynku. Na podstawie dodatkowych rozporządzeń niemieckie firmy mogły zatrudniać fachowców niektórych branży tj. technologii komunikacyjnej czy informatycznej. Dodatkowo łatwiej dostępne było zatrudnienie pracowników sezonowych, opieki nad chorymi jak i tzw. „Gastarbeiter” pracowników gościnnych zatrudnionych również w celach dokształcenia językowego jak i fachowego. Inną możliwością była praca na umowę zlecenie, zakładając w Niemczech działalność gospodarczą. Od 1 maja 2011 roku wymienione ograniczenia zostały przez Republikę Federalną Niemiec zniesione. W związku z czym każdy obywatel Polski może zostać w Niemczech zatrudniony na podstawie umowy o pracę bez ograniczeń. Aktualnie możliwości zatrudnienia polskiego pracownika w Niemczech jest kilka. Przy wyborze rodzaju zatrudnienia należy pamiętać o kilku aspektach prawnych i podatkowych:

1. Zatrudnienie na podstawie umowy o pracę

Tutaj należy przygotować umowę o pracę, w której podane będzie miesięczne wynagrodzenie brutto, czas pracy, okres wypowiedzenia, czas urlopu jak i obowiązki zatrudnionego. Dodatkowo zaznaczyć należy, czy umowa zawierana jest na czas określony czy nieokreślony. Zwrócić tu uwagę należy na przepisy TzBfG, gdzie wymienione są ograniczenia zatrudnienia na podstawie umowy na czas określony.

Pracownik powinien zostać w Niemczech pod swoim niemieckim adresem pobytu zameldowany. W większości niemieckich landów obowiązku tego należy dopełnić w terminie do 7 dni od daty zamieszkania. Następnie należy się zwrócić do urzędu skarbowego z wnioskiem o wydanie karty podatkowej (Lohnsteuerkarte).

Pracodawca w Niemczech powinien uzyskać numer przedsiębiorcy (Betriebsnummer) poprzez urząd pracy (Bundesagentur für Arbeit), w celu jego identyfikacji przy pobieraniu świadczeń społecznych. Pracownik podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu, podlega pod to ubezpieczenie zdrowotne, pielęgnacyjne, emerytalne oraz od bezrobocia. Składki, które wynoszą około 40 % wynagrodzenia brutto ponoszą pracodawca i pracownik po połowie. Jedną z możliwości jest zatrudnienie w formie „Minijob”. Dotyczy to umów na wynagrodzenie do 450 Euro w miesiącu. Pracodawca zobligowany jest do zgłoszenia takiego pracownika w Minijob- Zentrale przy Deutsche Rentenversicherung Knapschaft- Bahn- See. Tutaj płacone składki pracodawca może sobie odpisać od podatku, maksymalnie w wysokości 20 % kosztów. Przy wynagrodzeniu do 800 Euro w miesiącu świadczenia społeczne również są zredukowane a koszty pracownika mogą zostać odciągnięte od podatku.

2. Wykonywanie zleceń w Niemczech przez polską spółkę wysyłającą swoich polskich pracowników (tzw. Entsendung, §1 AEntsG).

Przedsiębiorstwa z siedzibą w Polsce mają również możliwość do tzw. wysyłania pracowników (Arbietgeberentsendung) w ramach transgranicznego świadczenia usług. Należy tutaj zwrócić szczególną uwagę na odpowiednią ustawę - Arbeitnehmerentsendungsgesetz. Pracowników należy bowiem zgłosić w administracji celnej. Pracodawca musi oddać oświadczenie, że spełnia obowiązki wynikające z ustawy, tzn. np. świadczyć pracownikom wynagrodzenie zgodnie z postanowieniami obowiązującego zbiorowego układu pracy (Tarifvertrag).

3. Jednoosobowa działalność gospodarcza z siedzibą w Polsce Tutaj już przedsiębiorca nie ma możliwości do pracy na zasadzie „wysyłki” jak wyżej. Transgraniczne świadczenie usług jest tutaj możliwe, należy wcześniej jednak sprawdzić, czy działalność nie należy do branży, w których konieczne jest zaświadczenie izby rzemieślniczej zgodnie z § 9 HandwO.

4. Jednoosobowa działalność gospodarcza z siedzibą w Niemczech

Zakładając działalność należy zameldować się w Niemczech, zgłosić w urzędzie skarbowym w celu uzyskania karty podatkowej (Lohnsteuerkarte) oraz numeru podatnika (Steuernummer ) oraz zgłosić rejestrację działalności gospodarczej (Gewerbeanmeldung). Sprawdzić należy czy wykonywany zawód nie jest ograniczony innymi przepisami. Tak np. ograniczony jest dostęp do wolnych zawodów jak lekarz, architekt, aptekarz, adwokat. Tutaj konieczny będzie wpis w odpowiedniej izbie, ewentualnie zaliczenie dodatkowych testów kwalifikacyjnych. Ograniczony jest dostęp również do niektórych zawodów rzemieślniczych poprzez odpowiednią ustawę, Handwerksordnung. Tutaj często, aby założyć przedsiębiorstwo konieczne będzie uzupełnienie kwalifikacji o tytuł mistrza (Meistertitel).

Kontakt:

Rechtsanwaltskanzlei Dr. Schulte und Partner Rechtsanwälte

Telefon: (030) 71520670

Telefax: (030) 71520678

Internet: http://www.berlin-adwokat.pl

Büro Berlin Süd:

Malteserstrasse 170/172

12277 Berlin

Autor:

 

  

Rechtsanwalt (adwokat według prawa niemieckiego) Patrycja Mika

Autor odpowiada za treść publikacji.

Określenie beneficjenta rzeczywistego - obowiązki prawne instytucji obowiązanych.

Porady prawne dla przedsiębiorstw: zapobieganie praniu brudnych pieniędzy.

Przedsiębiorstwa, jako instytucje obowiązane podlegające ustawie o zapobieganiu praniu brudnych pieniędzy (Geldwäschegesetz), zobowiązane są do przestrzegania, w niektórych sytuacjach licznych obowiązków wynikających z przepisów prawa, w tym obowiązku staranności. Te ostatnie dzielą się na uproszczone, ogólne i wzmożone. Ich podział wiążę się w gruncie rzeczy z ryzykiem prania brudnych pieniędzy lub finansowania terroryzmu. Konkretnie znaczy to, że ocena ryzyka prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu wpływa na zakres obowiązków przedsiębiorstwa jako instytucji obowiązanej. W ramach ogólnych obowiązków z § 3 GwG obowiązany musi między innymi określić i zidentyfikować beneficjenta rzeczywistego transakcji (przepis porównywalny z Art. 8b Nr. 3, 2) ustawy z dnia 16 listopada 2000r. o przeciwdziałaniu praniu pieniedzy oraz finansowaniu terroryzmu). W praktyce jest to zadanie związane z licznymi, przedstawionymi poniżej, trudnościami.

Fot. Dr. iur. Radosław Czupryniak LL.M. Radca prawny, adwokat w Berlinie

Zasada wynikająca z prewencyjnego zwalczania prania pieniędzy (Geldwäscheprävention) brzmi:

Know your customer (znaj swojego klienta)

Chodzi o stworzenie możliwie daleko idącej przejrzystości w codziennym obrocie finansowym. Do tego należą, oprócz innych środków bezpieczeństwa finansowego, wynikający z ustawy obowiązek zachowania należytej staranności z § 3 Abs. 2 GwG w celu identyfikacji rzeczywistego beneficjenta transakcji. Poprzez zapytanie partnera w interesach musi zostać wyjaśnione, czy działa on we własnym imieniu, czy rzeczywistym beneficjentem umowy jest ktoś zupełnie inny, dla którego zawierana jest dana umowa. W tym drugim przypadku należy go zidentyfikować oraz zweryfikować jego tożsamość, w tam należy ustalić struktury własności i zależności klienta.

Przez beneficjenta rzeczywistego (wirtschaftlich Berechtigter) rozumie się:

- osobę fizyczną, która sprawuję bezpośrednią lub pośrednią kontrolę nad klientem, albo ma wpływ na osobę fizyczną, w imieniu której przeprowadzana jest transakcja

- osobę fizyczną z której powodu ma być zawarta i przeprowadzona transakcja

- osobę fizyczną, która jest właścicielem osoby prawnej

Ale co trzeba konkretnie sprawdzać?

Trudniej jest określić beneficjenta rzeczywistego wobec osób prawnych. W takim przypadkach należy sprawdzić, kto stoi za transakcją. Przy tym, poszlaką dla określenia beneficjenta rzeczywistego jest jego stanowisko właściciela danej osoby prawnej. Osoby fizyczne, które są udziałowcami lub akcjonariuszami lub posiadające prawo głosu na zgromadzeniu wspólników w wysokości powyżej 25% w tej osobie prawnej są z reguły beneficjentami rzeczywistymi.

Przy wielostopniowej strukturze udziałów należy zidentyfikować te osoby, które kontrolują spółki pośrednie nie włączone bezpośrednio w transakcję. Procentowe prawa głosu w różnych spółkach prowadzących w bezpośredniej linii do ustalenia rzeczywistego beneficjenta są przy tym do siebie dodawane.

Wyjątek od tej reguły stanowią spółki, których papiery wartościowe występują w obrocie zoorganizowanym, tj. są notowane na giełdzie - § 5 Abs.2 GwG, lub podmioty świadczące usługi kredytowe i finansowe.

Ogólnie należy zawsze ustalać osobę fizyczną stojąca w tle transakcji.

Z adwokackiego punktu widzenia doradza się sprawdzać przedsiębiorstwo, z którym prowadzimy kontakty handlowe pod kątem ustawy o zapobieganiu prania brudnych pieniędzy oraz do spełniania zawartych w niej obowiązków należytej staranności.

Jeśli brakuje w Państwa przedsiębiorstwie wymaganej wiedzy prawnej lub odpowiedniego personelu, doradza się, by ustawowo narzucone obowiązki tzw. należytej staranności przekazać do realizacji specjalistom w celu zapobieganiu uchybieniom oraz związanych z nimi sankcjom prawnym.

Do takich osób trzecich należą niewątpliwie eksperci z kancelarii adwokackiej Dr. Schulte und Partner Rechtsanwälte z Berlina.

Kontakt:

Rechtsanwaltskanzlei Dr. Schulte und Partner Rechtsanwälte

Friedrichstr. 133 (naprzeciwko Friedrichstadtpalast)

10117 Berlin

Telefon: (030) 71520670

Telefax: (030) 71520678

e-Mail: dr.schulte@dr-schulte.de

Internet: http://www.berlin-adwokat.pl

Büro Berlin Süd:

Malteserstrasse 170/172

12277 Berlin

Autor:

 

Rechtsanwalt (adwokat według prawa niemieckiego) Dr. Thomas Schulte

Autor odpowiada za treść publikacji.

Status: partner

Tłumaczenie:

Rechtsanwalt Dr. iur. Radosław Czupryniak LL.M.

Adwokat Radca Prawny Berlin

WIĘCEJ PUBLIKACJI ZNAJDZIECIE TUTAJ!